บทที่ 297 ฉันกลืนกินบุปผาสวรรค์จำแลงของปลอมเข้าไปงั้นเหรอ?
หลังจากสัตว์อสูรระดับ 8 สามตัวตายลง ในที่สุดสัตว์อสูรที่เหลือก็สงบลงและไม่กล้าเข้ามาในค่ายกลกระบี่อีก
แต่พวกมันยังคงว่ายไปรอบ ๆ ค่ายกลกระบี่ ส่งเสียงร้องบ้างเป็นครั้งคราว และแม้แต่ต่อสู้กับสัตว์อสูรทะเลที่อยู่รอบ ๆ ด้วยกันเอง
ชัดเจนแล้วว่า พวกมันยังคงไม่พอใจ แต่พวกมันทำได้เพียงใช้วิธีนี้เพื่อระบายความหดหู่ในใจ
หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง
ฮึ่ม!
ในความว่างเปล่าพลันสั่นไหวเล็กน้อย ในที่สุดบุปผาสวรรค์จำแลงก็บานเต็มที่ เวลาเดียวกันก็มีกลิ่นหอมแปลก ๆ ออกมา
หลังจากได้กลิ่นหอมนี้
สัตว์อสูรที่อยู่รอบนอกที่ถูกปิดกั้นด้วยค่ายกลกระบี่ก็บ้าคลั่งและกระสับกระส่ายมากขึ้น
ดวงตาของสัตว์อสูรทะเลหลายตัวเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที และพวกมันก็พุ่งเข้ามาในค่ายกลกระบี่ด้วยท่าทีที่สิ้นหวัง แต่พวกมันก็ถูกปราณกระบี่ตัดเป็นชิ้น ๆ ส่วนพวกที่ไม่กล้าพุ่งเข้ามาก็ทำได้แต่ต่อสู้กับสัตว์อสูรรอบ ๆ ระบายความโกรธ
เวลาผ่านไป
กลิ่นคาวเลือดคลุ้งไปทั่วบริเวณทะเลเป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร
หากมองลงมาจากท้องฟ้าในขณะนี้
พบว่าน้ำทะเลบริเวณนี้กลายเป็นสีแดงทองอย่างสมบูรณ์ ซึ่งแตกต่างจากน้ำทะเลสีครามที่อื่นอย่างสิ้นเชิง
…
ที่ก้นทะเล
ฉู่โม่วไม่สนใจสัตว์อสูรทะเลโดยรอบ
ด้วยเพราะมีค่ายกลกระบี่อยู่ ทำให้พวกมันไม่สามารถพุ่งเข้ามาได้เลย
ในขณะนี้ ฉู่โม่วได้กลิ่นหอมแปลก ๆ อย่างต่อเนื่อง
