นไปทำหน้าที่ของตนด้วยความรู้สึกที่ยังไม่จางหาย
…
เมื่อออกมาจากฐานจินหลิงแล้ว
ฉู่โม่วก็ไม่ได้ปล่อยเวลาสูญเปล่า เขารีบมุ่งหน้ากลับไปยังฐานลู่หยางต่อทันที
ไม่ได้กลับมาเยือนถิ่นเดิมนานนับปี
ต้องขอบคุณรอยแยกมิติที่เกิดขึ้นใกล้ ๆ ฐานเมื่อครั้งก่อนนู้น มันทำให้ฐานลู่หยาง ณ ตอนนี้เปลี่ยนแปลงไปมากตั้งแต่ที่ฉู่โม่วจากมา ไม่เพียงแต่ฐานแห่งนั้นจะได้ติดต่อกับฐานจินหลิงมากขึ้น แต่ยังก่อให้เกิดถนนแห่งธุรกิจที่รวมเอาฐานเล็ก ๆ หรือแม้แต่ฐานขนาดกลางเข้ามารวมกันในถนนเส้นนี้ด้วย ถือว่าเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก
แม้แต่ที่ด้านนอกฐานเองก็ยังมีการติดตั้งค่ายกลขนาดใหญ่เอาไว้ด้วย
ถึงแม้ว่าค่ายกลนี้จะไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมากนัก เต็มที่ก็รับการโจมตีของผู้ปลุกพลังระดับจอมยุทธ์ได้ แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรป้องกันเลย ทำให้ผู้คนธรรมดาไม่ต้องกังวลเวลาจะเดินทางไปไหนมาไหนแล้วจะต้องพบเจอกับสัตว์อสูรระหว่างทางเหมือนแต่ก่อน
บนท้องถนน
ทุกซอกทุกมุม มีทั้งคนธรรมดาและผู้ปลุกพลังเดินกันไปมาพลุกพล่าน ไม่ว่าจะเดินเล่น หรือแค่เดินผ่านด้วยความเร่งรีบก็ตาม
ฉู่โม่วและเฉินซีเวยเดินจับมือกันไปตามถนนหนทางเฉกเช่นคู่รักทั่วไปที่พากันมาเดินเล่นบนท้องถนน
ถึงแม้ว่าฐานลู่หยางจะเปลี่ยนแปลงไปมาก
แต่บรรยากาศเดิม ๆ ก็ยังมีให้เห็นอยู่เรื่อย ๆ
อย่างเช่น บ้านที่เขาและเธอเคยอยู่ด้วยกัน หรือแม้แต่ตึกสูงรอบข้างที่ยังคงมีอยู่เช่นเดิม รวมถึงผู้ปลุกพลังบา