บทที่ 287 กลับสู่ฐานจินหลิง, สงบสุข
แต่ก่อนที่เธอจะได้เห็นร่างนั้นชัด ๆ ภาพในตาของเธอก็ดับวูบไปพร้อมกับสติที่เลือนราง
เมื่อมองไปยังสถานการณ์ที่เกิดขึ้น
ฉู่โม่วที่เตรียมจะกล่าวทักทายก็ชะงักไปชั่วขณะ เขารีบสาวเท้าไปหาร่างเบื้องหน้าเพื่อตรวจสอบอาการเบื้องต้นทันที ก่อนจะถอนหายใจโล่งอกเมื่อดูอาการของหญิงสาวแล้ว
“ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงใช่ไหม?”
เฉินซีเวยเข้ามาถามเขาด้วยความเป็นห่วงด้วยเช่นกัน
“แค่ร่างกายเสียหายหนักจากการใช้วิชาลับน่ะ มันเลยทำให้รากฐานไม่มั่นคงขึ้นมา กินยาสักหน่อยน่าจะดีขึ้น”
เขาหันไปตอบ
จากนั้นเขาก็หยิบเอายาฟื้นฟูร่างกายออกมาจากมิติพกพาและค่อย ๆ ให้หมัวซานซานที่หมดสติกลืนมันลงไป
ถึงแม้ว่าตัวเขาจะไม่ได้สนใจจะเก็บยาประเภทนี้เอาไว้ก็จริง
แต่หลายครั้งที่เขาสามารถฆ่าผู้ปลุกพลังระดับผู้มีพรสวรรค์ได้ เขาก็จะมีโอกาสได้รับยาล้ำค่าเหล่านี้มาเป็นจำนวนมากด้วย ไม่เว้นแม้แต่ยาที่ช่วยฟื้นคืนชีพคนจากสภาพปางตายอีกมากด้วยเช่นกัน ดังนั้นเรื่องยาน่ะฉู่โม่วมีเป็นคลังแสงเลยละ
เห็นว่าหมัวซานซานกลืนยาเข้าไปแล้ว ฉู่โม่วก็ใช้อณูแห่งชีวิตช่วยละลายยาที่เข้าสู่ร่างกายให้เธอ รอจนกระทั่งยาออกฤทธิ์แล้วค่อยถอนหายใจโล่งอกอีกครั้ง
ฉู่โม่วและเฉินซีเวยค่อย ๆ พาเธอไปนอนพักในบริเวณใกล้เคียงจากนั้นก็นั่งรอจนกว่าหมัวซานซานจะฟื้นขึ้นมา
…
“ฉันยังไม่ตายเหรอ?”
ไม่รู้ว่านานขนาดไหน กว่าหมัวซานซานจะฟื้นขึ้นมาจากอาการทรุด
