วามสนใจมากที่สุดคือฉู่โม่วและเฉินซีเวย
…
หลังผ่านความสนุกทั้งหลาย
ก็ถึงยามตกกลางคืน
แขกหลายคนกลับไปแล้ว
งานเก็บกวาดที่เหลือก็มอบให้หยางเซี่ยว
ฉู่โม่วและเฉินซีเวยกลับไปที่คฤหาสน์ย่านรุ่งอรุณ
พวกเขานั่งด้วยกันที่ลานบ้าน ดูดาวบนท้องฟ้า
ค่ำคืนนี้ช่างสวยงาม
ดวงดาวสุกสกาว และจันทราสว่างไสว
ดวงดาวและดวงจันทร์บนท้องฟ้าเสริมซึ่งกันและกัน ทำให้สุดยอดฐานจงไห่ทั้งหมดกลายเป็นหมอก
“ฉู่โม่ว ในที่สุดฉันก็กลายเป็นภรรยาของนายแล้ว”
เฉินซีเวยมองไปที่ฉู่โม่วซึ่งอยู่ใกล้ ๆ ดวงตาของเธอพร่ามัวเล็กน้อย
ฉู่โม่วไม่ได้พูดอะไร
แค่ปล่อยให้บรรยากาศพาไป ทุกท่วงท่าของเขาเป็นไปตามสัญชาตญาณ
