บทที่ 274 เขตแดนเหนือสุด ความคิดของเจียงเยว่เหยา
ย่านรุ่งอรุณ คฤหาสน์ 0264
ฉู่โม่วมุ่งหน้ากลับมาที่นี่ทันที แต่ก็ไม่เจอเฉินซีเวย กลับกลายเป็นเทียนเผิงที่วิ่งเข้ามาหาด้วยความตื่นเต้นแทน
“นายท่าน ในที่สุดก็กลับมาแล้ว!”
มันพุ่งตัวเข้าหาฉู่โม่วและกล่าวอย่างมีความสุข
หลังจากที่ไม่ได้เห็นมันมานานนับเดือน ฉู่โม่วก็สัมผัสได้ว่าพละกำลังของเทียนเผิงมีแต่จะแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ถึงขั้นมีกลิ่นผืนป่าจาง ๆ ที่ทำให้ผู้คนต้องหวาดผวาออกมาด้วยซ้ำ
เมื่อเห็นภาพนี้
ฉู่โม่วก็ตะลึงงันไปครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยถาม “เทียนเผิง ระดับร่างกายของนายพัฒนาขึ้นเหรอ?”
“ใช่ขอรับ”
เทียนเผิงกล่าว “คราวก่อนนายท่านให้เลือดพญาหงส์ปีกทองคำมา ข้าเลยใช้โอกาสนั้นทำให้เลือดบริสุทธิ์ยิ่งขึ้นและปลุกพรสวรรค์ของสายเลือดพญาหงส์ปีกทองคำขึ้นมาด้วย ทั้งพละกำลังกับความเร็วก็แข็งแกร่งขึ้น!”
เทียนเผิงอธิบายอย่างละเอียดด้วยสีหน้าตื่นเต้น
ที่จริงแล้ว
เทียนเผิงเองก็มีความสามารถที่จะเอาตัวรอดด้วยตัวเองได้
ระดับพลังก็เทียบเท่าสัตว์อสูรระดับ 7 แล้ว และรัศมีบนร่างกายของมันก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าสัตว์อสูรระดับ 7 ทั่วไปเสียอีก
ด้วยพื้นฐานที่แข็งแกร่งเช่นนี้ เมื่อผสานกับความเร็วในการบินอันน่าสะพรึงกลัวของเลือดพญาหงส์ปีกทองคำแล้ว แม้แต่สัตว์อสูรระดับ 8 ก็ทำอะไรมันไม่ได้
“ดีมาก”
ฉู่โม่วเองก็ยิ้มให้อย่างยินดีด้วยเช่นกัน
เจ้านายและสัตว์เลี้ยงพูดคุยกันอยู่สักพัก
