แล้วฉู่โม่วก็เอ่ยถาม “อีกอย่างนะเทียนเผิง ซีเวยไปไหนเหรอ?”
“นายหญิงเดินทางไปที่เขตแดนเหนือสุด!”
เทียนเผิงตอบ
“เขตแดนเหนือสุดเหรอ? เธอไปทำอะไรที่นั่น?”
ฉู่โม่วประหลาดใจเล็กน้อย
เขาเคยได้ยินชื่อเขตแดนเหนือสุดมาก่อนบ้าง มันคือเขตแดนที่อยู่ทางทิศเหนือสุดของโลก ห่างไกลไปจากสุดยอดฐานจงไห่มาก ปกคลุมไปด้วยหิมะและน้ำแข็งตลอดทั้งปี ไม่มีมนุษย์อาศัยอยู่ แม้แต่สัตว์อสูรก็ยังหาพบได้ยาก เรียกได้ว่าที่นั่นเป็นเขตแดนไร้ชีวิตเลยก็ได้
เทียนเผิงอธิบาย “ตามที่นายหญิงบอกไว้ ท่านไปที่เขตแดนเหนือสุดเพื่อสืบทอดพลังกับอาจารย์ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง ประมาณสามเดือน… จากที่ท่านไปจนถึงตอนนี้ก็สองเดือนแล้วขอรับ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็เข้าใจทันที
เฉินซีเวยมีพรสวรรค์ธาตุน้ำแข็ง และไปที่เขตแดนเหนือสุดเพื่อสืบทอดพลังนั้น ในเมื่อเธอไปกับราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็ง เช่นนั้นก็คงจะไม่มีปัญหาเรื่องความปลอดภัยใด ๆ
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็โล่งใจ
“อีกเดือนเดียวเธอก็จะกลับมาแล้ว ใช้เวลาช่วงนี้จัดการเรื่องงานแต่งงานดีกว่า!”
ฉู่โม่วคิดกับตัวเอง
งานแต่งงานของเขากับเฉินซีเวยจะต้องเป็นเรื่องใหญ่เป็นธรรมดา
แต่ฉู่โม่วไม่เข้าใจเรื่องนี้ดีนัก เขาจึงคิดว่าจะไปถามคนอื่น
เมื่อเปิดกำไลข้อมือ
ติ๊ด ติ๊ด!
เสียงดังขึ้นหลายต่อหลายครั้ง หลังจากที่ตรวจสอบดูก็เห็นว่าเว่ยเจียง หยางเซี่ยว และผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ส่งข้อความมาหาเขา
