มากมาย ส่วนมากเป็นคำทักทายทั่วไป
นอกจากนั้น
เจียงเยว่เหยาก็ส่งข้อความมาหาเขาด้วยเช่นกัน
มันถูกส่งมาตั้งแต่หนึ่งเดือนก่อน
เนื้อความว่าเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นและขอให้ฉู่โม่วติดต่อกลับมาทันทีที่ออกมาจากเขตแดนศักดิ์สิทธิ์
เมื่อเห็นดังนี้ ฉู่โม่วก็ส่งข้อความกลับไปสอบถามทันที
เมื่อส่งข้อความไป
ก่อนที่ฉู่โม่วจะได้ละสายตาออกจากหน้าจอ สัญญาณติดต่อจากเจียงเยว่เหยาก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ฉู่โม่วรับสายทันที
“ฉู่โม่ว ออกมาจากเขตแดนศักดิ์สิทธิ์แล้วเหรอ?”
ภาพเสมือนปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา มันคือภาพและเสียงของเจียงเยว่เหยา
“ใช่แล้ว เพิ่งจะออกมาวันนี้”
ฉู่โม่วกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“เป็นยังไงบ้าง? ได้สมบัติมาเยอะไหม? ได้เจออวี่เฟิงกับคนอื่น ๆ ไหม? พวกเขารังแกนายในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์รึเปล่า?” เจียงเยว่เหยาพ่นคำถามมากมายออกมาทันที
“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก”
ฉู่โม่วส่ายหน้าและนึกขึ้นได้ว่าเขาเป็นที่ชื่นชมของผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งมากมายนบหอคอยดารารุ่ง เขาจึงกล่าวทีเล่นทีจริง “ฉันนี่แหละที่เป็นคนกดดันผู้ปลุกพลังคนอื่น! แม้แต่อวี่เฟิงก็ด้วย! ไม่มีใครสู้ฉันได้เลย”
“ฮะ! พูดเป็นเล่นน่า ฉันไม่เชื่อหรอก”
เจียงเยว่เหยาคิดว่าฉู่โม่วล้อเล่นและแสดงสีหน้าดูถูก
ฉู่โม่วไม่ได้อธิบายอะไรและพูดคุยกับเจียงเยว่เหยาอีกเล็กน้อย
หลังจากนั้น
ฉู่โม่วก็เข้าเรื่อง “อีกอย่าง ก่อนหน้านี้เธอบอกว่ามีเรื่องฉุกเฉินนี่ เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”
เมื่อพูดเรื่องนี้ออกมา
