ีวิต มันเริ่มเปล่งแสงสว่างขึ้นมา
ลวดลายบนแท่นนั้นค่อย ๆ เปล่งแสงขึ้นมาจนกระทั่งเติมเต็มรอยแกะสลักที่บริเวณกลางแท่นบูชาจนเกิดลำแสงสว่างจ้าขึ้นมา และลำแสงนั้นก็ห่อหุ้มร่างของฉู่โม่วไว้
เพียงชั่วพริบตา ภาพที่ฉู่โม่วเห็นกลายเป็นเพียงสีดำมืด ทว่าหากเป็นสายตาที่ผู้อื่นมองอยู่ ฉู่โม่วได้หายตัวจากจุดที่อยู่ไปอย่างไร้ร่องรอย
…
เขาไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน
เมื่อฉู่โม่วกลับมามองเห็นรอบ ๆ ตัวได้อีกครั้ง เขาก็พบว่าตนเองมาอยู่ในที่แปลกประหลาดเสียแล้ว
ที่นี่มีสายฟ้าฟาดและพลังงานสายฟ้ากระจายไปทั่วทุกหนทุกแห่ง
กระแสไฟฟ้าที่ลอยอยู่ในบรรยากาศเข้าโจมตีฉู่โม่วโดยอัตโนมัติ การโจมตีเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและต่อเนื่องราวกับว่ามันมีชีวิต และจุดประสงค์ของมันคือการฉีกฉู่โม่วเป็นชิ้น ๆ
ทว่าด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายฉู่โม่ว ต่อให้ไม่มีพลังของอัสนีบาตคงกระพัน กระแสไฟฟ้าระดับนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้อยู่แล้ว
“นี่เหรอ เขตแดนลับนั่น?”
ฉู่โม่วพูดเบา ๆ โดยที่แววตาของเขาแสดงความประหลาดใจออกมา
ไม่ใช่ว่าเพราะเขาคิดว่าตนเองมาผิดที่
แต่เพราะ…
ในความคิดของเขา ที่นี่ดูไม่เหมือนเขตแดนลับเสียเท่าไหร่ มันเหมือนกับ…
“มิติทับซ้อน?”
ฉู่โม่วเอ่ยออกมา
เมื่อตอนที่แท่นบูชาทำงาน พลังในการรับรู้คลื่นมิติของชายหนุ่มเองก็ทำงานตลอดเหมือนกัน
ก่อนหน้านี้จากที่เขาได้เข้ามาในเขตแดนลับ มันจะเหมือนกับเขาได้เดินผ่านกำแพงที่มองไม่เห็นเข้าไป ซึ