่งถ้าอิงตามความเข้าใจของฉู่โม่ว สิ่งนั้นน่าจะเป็นเกราะป้องกันเขตแดน
ผิดกับครั้งนี้ที่เขาไม่รู้สึกอย่างนั้น
กลับกัน เขายังรู้สึกเหมือนว่าตนเองไม่ได้เคลื่อนย้ายที่ไปไหนเลยแม้แต่น้อย
แต่มันก็ชัดเจนว่าสายฟ้าที่ปรากฏขึ้นรอบ ๆ ตัวเขามาจากหุบเขานี่จริง ๆ สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ภาพลวงตาหรือการรับรู้ที่ผิดพลาด สายฟ้าเหล่านี้มีอยู่จริงแม้มันจะไม่ใช่สิ่งที่เคยมีอยู่ก่อนหน้านี้ก็ตาม
‘เขตแดนลับอัสนีบาตคำรน… แท้จริงแล้วเป็นมิติทับซ้อน!’
‘ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ของโลกใบนี้ แต่หากถูกซ่อนไว้ในโลกโดยการเขียนทับลงไปด้วยพลังที่แกร่งกล้า! คนที่ทำเรื่องแบบนี้ได้… ต้องมีพลังมากพอที่จะสร้างและซ่อนมันเอาไว้บนโลกใบนี้!’
ฉู่โม่วคิดกับตนเอง
เมื่อหาข้อสรุปได้แล้ว เขาก็เลิกประหลาดใจแล้วเดินตรงไปด้านหน้า
ทั้งที่มีพลังหลบซ่อนจากคนทั่วไปได้ขนาดนี้ แต่ก็ไม่ได้ลึกลับจนคนไม่อาจค้นพบ
ผนวกกับยังมีตรานี่ไว้สำหรับเชื้อเชิญให้เข้ามา
หลักฐานสองอย่างนี้มันง่ายมากสำหรับการทำให้ฉู่โม่วคิดว่าสถานที่แห่งนี้คือดินแดนโบราณ
“บางทีถ้าฉันฝึกฝนอยู่ที่นี่ พลังของฉันจะต้องเพิ่มขึ้นแน่ ๆ !”
ฉู่โม่วพูดออกมาอย่างตื่นเต้น
จากนั้น
เขาไม่ลังเลและเริ่มเดินเข้าไปสำรวจตามซอกมุมต่าง ๆ ที่มีกระแสไฟฟ้ากระจัดกระจายออกไป
พลังของกระแสไฟฟ้าภายในพื้นที่แห่งนี้ค่อนข้างรุนแรงและแข็งแกร่ง ยิ่งเดินลึกเข้าไป เขาก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงความหนาแน่นและรุนแรงของสายฟ้ามากขึ้นเ
