้นเท่านั้น ตอนนี้มีความเสี่ยงสูงที่ราชันย์ยุทธ์แห่งเงามืดจะปรากฏตัวขึ้น… นี่ไม่ใช่สิ่งที่คุณสามารถเข้ามายุ่งเกี่ยวได้ คุณควรจะไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!”
เขาพยายามพูดโน้มน้าว
จากจดหมายฉบับนั้น หวังเฉิงได้ชื่นชมฉู่โม่วเป็นอย่างมาก
แต่ในสายตาของเฉียนเหิง อย่างไรแล้วฉู่โม่วก็เป็นแค่ผู้ปลุกพลังขั้นราชันย์ยุทธ์ระดับต้นเท่านั้น เขาคงช่วยอะไรไม่ได้มากนัก
“ผู้นำตระกูลเฉียน ฉันเองก็ถูกขอให้มาที่นี่ ในเมื่อฉันตอบตกลงไปแล้ว จะมีเหตุผลอะไรให้ถอดใจกลางทางล่ะ?”
ฉู่โม่วกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“แต่นี่…”
“ในเมื่อคุณฉู่ยืนกรานอย่างนั้น ชายแก่คนนี้ก็คงห้ามไม่ได้!”
เฉียนเหิงกล่าว “ตอนนี้ตระกูลเฉียนของฉันกำลังเผชิญหน้ากับสถานการณ์เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย และคุณฉู่ก็อาสามาช่วยเหลือ ชายแก่ละชอบคนแบบนี้จริง ๆ !”
“ถ้าตระกูลเฉียนของฉันรอดไปได้อย่างปลอดภัย ฉันจะขอบคุณเป็นอย่างมาก!”
“แน่นอนว่า…”
“ถ้าราชันย์ยุทธ์แห่งเงามืดมาถึงจริง ๆ และเราไม่อาจหยุดยั้งเขาได้ คุณฉู่ควรวิ่งหนีให้เร็วที่สุดถ้ามีโอกาส!”
เห็นได้ชัดว่าเฉียนเหิงยังคงไม่วางใจในพละกำลังของฉู่โม่วอยู่เล็กน้อย
แต่อย่างไรแล้ว นี่ก็เป็นหวังเฉิงไว้วางใจคนคนนี้ และฉู่โม่วก็ยังเต็มใจจะอยู่ที่นี่ เขาจึงพอใจและแสดงออกอย่างสุภาพกับฉู่โม่ว
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น ฉู่โม่วก็พยักหน้า
หลังจากนั้น
ทั้งสองพูดคุยกันอีกเล็กน้อย แล้วเฉียนเหิงก็สั่งให้ผู้ปลุกพลังในตระกูลเฉียนพาฉู่โ