ในทุกราชวงศ์ การป้องกันชายแดนย่อมมีคนประจำการอยู่เสมอ เพราะมีผู้รุกรานอยู่เสมอ เพียงแต่เป็นปัญหาเรื่องจำนวนมากน้อยเท่านั้น
แต่จากศึกครั้งนี้ดูแล้ว ราชวงศ์ประกาศิตสวรรค์เห็นได้ชัดว่าศัตรูภายนอกยังไม่ได้ถูกกำจัดโดยสิ้นเชิง หรือจะพูดว่า ดินแดนที่ปฐมจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ประกาศิตสวรรค์ได้บุกเบิกไว้และข่มขวัญหมู่มารในอดีต ตอนนี้หลายพันปีผ่านไป ก็มีแนวโน้มที่จะกลับมาอีกครั้ง
ราชวงศ์ประกาศิตสวรรค์เหมือนกับราชสีห์ที่ชราภาพลง ยุคที่รุ่งเรืองมีร่องรอยของการเสื่อมถอย
เพียงแต่ไม่รู้ว่าบารมีที่เหลืออยู่นี้ จะยังสามารถข่มขวัญได้อีกกี่ร้อยปี?
เซียวเหยียนอยากจะสอบถามรายละเอียดการเกิดเรื่องของแม่ แต่เพิ่งจะเอ่ยถึง เซียวจ้านเฉิงก็หน้าย่ำแย่ส่ายหน้า เพียงแค่กล่าว:
“เหยียนเอ๋อร์ พ่อขอโทษเรื่องแม่ของเจ้า นับแต่นี้ไป ในเรือนนี้ก็เหลือเพียงเราสองพ่อลูกอยู่เป็นเพื่อนกันแล้ว”
เซียวเหยียนเงียบไป
เขาทันใดนั้นก็ตระหนักว่า การเกิดเรื่องของแม่ คนที่เจ็บปวดไม่ใช่เพียงแค่ตนเอง
ตอนนั้นนางติดตามสามีของตนเองเดินทางทั้งคืนไปยังชายแดน ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความรักที่ลึกซึ้งของสามีภรรยา
หลายปีมานี้ เซียวเหยียนในจวนก็ได้ยินเรื่องราวสนุกๆ ตอ
