จะพึมพำกับตนเองอย่างตกตะลึง
โจวอวิ๋นพูดคำว่า ‘สกัดกั้น’ แทน ‘ทำลาย’ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าในใจกำลังสั่นกลัวต่อการเผชิญหน้ากับเจตจำนงค์แห่งกระบี่ที่กดข่มและน่าพรั่นพรึงของฉู่โม่ว มันเกินกว่าที่คนคนหนึ่งจะต้านทานได้
ในความคิดของเขา แม้ว่าท่านพ่อจะอยู่ขั้นราชันย์เทพยุทธ์แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังยากที่จะต้านทาน
ด้วยเหตุนี้ เขาถึงได้เอ่ยว่า ‘สกัดกั้น’
ในตอนนี้ ผู้เป็นบิดาก็คิดแบบเดียวกัน
ในที่สุดเขาก็เผยสีหน้าโล่งอกมาให้เห็น สายตาจับจ้องไปยังชายหนุ่มพร้อมกับจะเอ่ยบางอย่าง ทว่าขณะที่กำลังจะพูด ตอนนี้เอง ใบหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน รูม่านตาหดตัวอย่างรวดเร็ว และดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
เขามองฉู่โม่ว อ้าปากราวกับว่าอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่มีเสียงเล็ดลอด
อ้อก!
วินานั้นเองที่เกิดเสียงแผ่วเบาบางอย่างดังขึ้นมา
ทันใดนั้นเอง รอยเลือดก็ปรากฏขึ้นบนคอโจวหยง ก่อนจะขยายตัวออกอย่างรวดเร็ว และในที่สุด ศีรษะก็ไม่อาจตั้งตรงอยู่บนลำคอได้อีกต่อไป
“กะ…แก!”
เสียงอู้อี้ดังขึ้น ก่อนที่ศีรษะจะตกลงสู่พื้นและขาดออก…
ตายลงในที่สุด
เป็นการตายทั้งดวงตายังเบิกโพลง
เขาย่อมไม่คาดคิดว่าจะมีวันที่ตายลงด้วยน้ำมือของฉู่โม่ว!
“ท่านพ่อ!”
เมื่อเห็นทุกสิ่งเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันเช่นนี้ ทำให้โจวอวิ๋นตกตะลึงร่างแข็งค้าง
ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ แต่เพราะตกใจมากจึงถอยหลังร่นติด ๆ กัน ก่อนจะล้มพับลงกับพื้นในที่
