ย
แต่…
ในตอนนี้เอง โจวอวิ๋นเผยสีหน้าเคร่งขรึม “ในเมื่อแกไม่ยอมปล่อยฉันไป งั้นเราก็ตายไปพร้อมกันเถอะ”
สิ้นเสียงพลันปรากฏอัสนีสีม่วงออกมาจากตัวเขา
ตู้ม!
บังเกิดเสียงระเบิดดังกึกก้องสั่นสะเทือนไปทั้งผืนพสุธา สายอัสนีมากมายมหาศาลหลั่งไหลไปทั่วพื้นที่ กวาดล้างโดยรอบจนราบคาบ
ในมุมมองของโจวอวิ๋น
ด้วยระยะที่ใกล้กันเพียงนี้ รวมถึงการระเบิดของสายฟ้าออกมาอย่างกะทันหัน ฉู่โม่วย่อมไม่มีเวลาหลบพ้น
แม้ตัวเขาจะตาย แต่เจ้านั่นต้องบาดเจ็บหรือตายไปด้วยกันอย่างแน่นอน!
แต่กลับมีสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจอยู่…
“ช้าไป!”
ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงไม่แยแส
ทันทีทันใด
ฉากอันน่าอัศจรรย์ก็ปรากฏขึ้น
เมื่อเห็นสายฟ้าทั้งหมดทั้งมวลดูจะได้รับผลกระทบจากพลังงานลึกลับบางอย่างในตอนนี้ ทำให้ความเร็วการขยายตัวของสายฟ้าช้าลงเรื่อย ๆ
ในทางกลับกัน ฉู่โม่วใช้เพียงกายเนื้อเพื่อหลีกเลี่ยงการกระจายตัวของสายฟ้าเท่านั้น
“นี่มัน…”
“พรสวรรค์แห่งห้วงเวลา?!”
ฉับพลันนั้นเอง ความคิดของโจวอวิ๋นค่อย ๆ ช้าลงเช่นกัน แต่แล้วจู่ ๆ ความคิดดังกล่าวก็ปรากฏขึ้นในสมอง
สิ่งนี้ทำให้รูม่านตาหดเกร็ง ความรู้สึกเสียใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดพลันบังเกิดขึ้นในใจ
“อย่างแรกคือพรสวรรค์แห่งห้วงมิติ และตอนนี้ก็พรสวรรค์แห่งห้วงเวลา!”
“พรสวรรค์สูงสุดสองอย่างกลับปรากฏในร่างคนคนเดียว!”
‘ตระกูลโจวของฉัน… ไปยั่วยุตัวตนแบบไหนเข้ากัน!!!’
ในวาระสุดท้ายของชีวิต ความคิดเช่นนั้นก็แว
