บทที่ 218 พิธีแห่งเกียรติยศ และราชันย์เทพยุทธ์ชิงชาง!
“ยินดีต้อนรับ ผู้สืบทอดแห่งวิหารราชันย์เทพยุทธ์คนใหม่ ฉู่โม่ว!”
“ยินดีต้อนรับ ผู้สืบทอดแห่งวิหารราชันย์เทพยุทธ์คนใหม่ ฉู่โม่ว!”
เสียงแซ่ซ้องเอ็ดอึงไปทั่วท้องฟ้า ดังผ่านแสงสว่างและชีวิตชีวาทั้งมวล
ผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้วนภายในวิหารราชันย์เทพยุทธ์ต่างตะโกนพร้อมกัน
ใบหน้าของพวกเขาเคร่งขรึมขณะประสานเสียง ยามปลายเสียงบรรจบเสมือนมีบางสิ่งพุ่งเสียดผ่านผืนฟ้า
แม้ฉู่โม่วจะเตรียมใจมาบ้าง แต่เมื่อเผชิญกับเสียงก้องกัมปนาทของเหล่าผู้ปลุกพลังทั้งหลายแล้วก็อดประหลาดใจไม่ได้
ความขึงขังที่เกิดขึ้นภายใต้การรวมตัวนี้ ทรงพลังไม่ต่างจากเจตจำนงที่พวกเขามี… นั่นคือการได้ปกป้องเผ่าพันธุ์มนุษย์ตลอดเวลาหลายร้อยปี ผู้เสียสละได้พลีชีพรุ่นแล้วรุ่นเล่าเพื่อให้คนรุ่นใหม่ได้ก้าวไปข้างหน้า จิตวิญญาณอันกล้าได้กล้าเสียล้วนประทับภายในใจ
ภายใต้แรงกดดันนี้ ฉู่โม่วชะงักงันไปพักหนึ่ง
เขาพยายามถอนใจเพื่อระงับความสั่นไหวที่มี
เมื่อเทียบกับฉู่โม่วแล้ว ผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ตกใจยิ่งกว่าเสียอีก
ดวงตาหลายคู่เบิกกว้างด้วยความตะลึงลาน
“น่าทึ่งสุด ๆ ไปเลย!”
“ถ้าหากได้ทำแบบนั้นบ้างสักครั้งในชีวิต ถึงตายก็ไม่เสียใจเลย!” ผู้ปลุกพลังบางคนพึมพำ
ได้ยินเช่นนั้น
ชายชราผู้เป็นจ้าวยุทธ์ซึ่งยืนอยู่ข้าง ๆ ตะโกนขึ้นด้วยความเย้ยหยัน “จะได้เป็นแบบนั้นน่ะเหรอ อย่างแกตายไปสิบชาติก็ไม่มีวันนั้นหรอก
