ี่ฝึกฝนเท่านั้น!”
“และจะกลับที่นี่เมื่อไรก็ได้”
เฉินซีเวยโล่งอก
เธอกล่าวลาฉู่โม่วและตามราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งออกไปจากที่นี่
หลังพวกเขาจากไป
ส่วนราชันย์เทพยุทธ์ทั้งหกเมื่อทาบทามศิษย์ล้มเหลว พวกเขาก็จากไปด้วยความเสียใจ
…
ความโกลาหลในย่านรุ่งอรุณเงียบสงบลงอย่างรวดเร็ว
แต่…
เรื่องสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่แพร่กระจายออกไปทั่วทั้งฐานจงไห่ มันกระทั่งไปถึงฐานขนาดเล็กใหญ่อื่น ๆ โดยรอบ
อย่างไรแล้ว
สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ก็น่าตกตะลึงจริง ๆ!
ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งปลุกพลังไร้ที่เทียมทานขึ้นมา!
เธอทำให้เจ็ดราชันย์เทพยุทธ์ต้องก้าวออกมาและกระทั่งแก่งแย่งอัจฉริยะคนนี้กันเอง ราชันย์เทพยุทธ์ทั้งเจ็ดไม่ลังเลที่จะโจมตีหรือต่อสู้กันเองด้วยซ้ำ
แต่ท้ายที่สุดแล้ว
ราชันย์เทพยุทธ์เหมันต์เยือกแข็งก็มาที่นี่และรับเธอเป็นศิษย์ด้วยตัวเอง และแล้วความโกลาหลก็สิ้นสุดลง
แต่ไม่ต้องสงสัย
ข่าวเช่นนี้ต้องทำให้ผู้ปลุกพลังนับไม่ถ้วนพูดถึงและเป็นเรื่องเล่าที่ดีเรื่องหนึ่ง
ภาพนี้ต้องกลายเป็นความทรงจำที่น่าตกตะลึงที่สุดในหัวใจของผู้ปลุกพลังหลายคนในฐานจงไห่อย่างแน่นอน
ในย่านรุ่งอรุณ
แม้ว่าราชันย์เทพยุทธ์เยือกแข็งจะรับตัวเฉินซีเวยไปแล้ว ทว่าผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ในย่านก็ยังต้องการมาเยี่ยมเยียนฉู่โม่วอยู่ดี
พวกเขาต่างมาด้วยความจริงใจ ทุกคนล้วนมีมารยาทดีและใช้คำพูดที่เป็นมิตร
ชายหนุ่มเข้าใจความหมายที่คนเหล่านี้จะสื่อดี
