กมายในย่านตัดสินใจไปที่นั่นคนแล้วคนเล่าด้วยหัวใจที่สั่นเทิ้ม
หน้าประตูย่านรุ่งอรุณ
หยางเซี่ยวสัมผัสได้ถึงทิศทางต้นกำเนิดของรัศมีและเผยสีหน้าตกใจราวกับว่าเห็นผีออกมา
วินาทีแรกที่สัมผัสได้ถึงรัศมีนี้ เขาก็รู้แล้วว่านี่คือรัศมีที่ออกมาจากคฤหาสน์ของฉู่โม่ว
และต่างไปจากคนอื่น ๆ
เพราะหยางเซี่ยวสนิทกับฉู่โม่ว เมื่อรัศมีแผ่ออกมาจึงรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่รัศมีของชายหนุ่ม!
“ต้องเป็นสตรีเย็นชาที่มากับคุณฉู่แน่!”
เขารู้ได้ในทันที!
ในตอนนั้น หญิงสาวยืนอยู่ข้างกายฉู่โม่วตลอดเวลา เมื่อเห็นว่าทั้งสองสนิทกันมาก หยางเซี่ยวก็เข้าใจว่าเธอเป็นภรรยาหรือคู่รักจึงไม่กล้าจ้องมองมากเกินไป
แต่เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงรัศมีอันเยือกเย็นของเธอได้ดี!
‘หมายความว่า…’
‘นอกจากคุณฉู่โม่วจะมีพรสวรรค์ที่น่าอัศจรรย์แล้ว คุณนายฉู่เองก็เป็นอัจฉริยะไร้ที่เปรียบด้วยเหรอ?!’
เมื่อคิดมาถึงจุดนี้
หยางเซี่ยวก็สูดหายใจลึกและมีความหวาดกลัวอยู่ในสายตา
อัจฉริยะแค่คนเดียวก็น่าตกตะลึงพอแล้ว
และตอนนี้
มีอัจฉริยะถึงสองคน!
“ไม่!”
หยางเซี่ยวส่ายหน้าไปมา
ถ้าจำไม่ผิด เด็กสาวที่ตามหลังคุณฉู่มาในตอนนั้นยังเด็กมาก ทว่าพลังก็ไปถึงขั้นนายพลเมืองแล้ว!
ในตอนนั้น หยางเซี่ยวจดจ่ออยู่กับฉู่โม่วและไม่ได้คิดอะไรมากมาย
แต่พอลองคิดย้อนกลับไป
เด็กสาวคนนั้นยังเด็กมากแต่ก็เป็นนายพลเมืองแล้ว ยิ่งมาอยู่ในฐานจงไห่แล้วก็น่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด!
ส่วนเด็กชายอีกคน
