ถึงแม้จะยังไม่ได้ฝึกวรยุทธ์ ร่างกายเยี่ยมยอดและคงจะเป็นอัจฉริยะเช่นกัน
‘นั่นก็แปลว่า!’
‘ทั้งสี่เป็นอัจฉริยะกันหมดเลยเหรอ?!’
เมื่อคิดได้ดังนั้น
ในหัวใจของหยางเซี่ยวก็เกิดพายุโหมกระหน่ำในทันใด
แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าท่านประมุขและหญิงสาวที่ตำหนักมหาวรยุทธ์มอบของขวัญมาให้เป็นการส่วนตัว
“มิตรภาพ!”
“เป็นมิตรภาพที่เหนียวแน่นอย่างแน่นอน!”
“ถ้าเป็นเพื่อนกับเขาได้ ในอนาคตก็จะได้รับผลประโยชน์ไร้ที่สิ้นสุด!”
เขาตัดสินใจในทันที
จะต้องมีความสัมพันธ์อันดีกับฉู่โม่วให้ได้
ถึงจะเป็นเพื่อนไม่ได้ก็ต้องไม่เป็นศัตรูเด็ดขาด!
…
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร
ในที่สุดรัศมีที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของเฉินซีเวยก็เริ่มจางหายไปและสงบลง
หลังจากผ่านไปสักพัก
ในที่สุดเธอก็ลืมตาขึ้นและเห็นฉู่โม่วยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสีหน้าเป็นกังวล
ทำให้หัวใจของเธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา
“เป็นยังไงบ้าง มีอะไรผิดปกติไหม?”
ฉู่โม่วเอ่ยถามทันที
“ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ ฉันไม่เป็นไร”
คนถูกถามส่ายหน้าเบา ๆ
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉู่โม่วก็โล่งอกและพูดต่อ “รัศมีที่เธอปล่อยออกมาปลุกร่างกายบางอย่างขึ้นมาเหรอ?”
“ที่รักเดาถูกแล้วละ ฉันปลุกกายาเยือกแข็งขึ้นมา ทำให้การควบคุมพลังเยือกแข็งแข็งแกร่งขึ้นและถึงขั้นเรียนรู้ความหมายอันลึกซึ้ง!”
เมื่อพูดจบก็ลุกขึ้นยืนและกล่าวกับฉู่โม่วเอาจริงเอาจัง “ขอบคุณนะที่รัก ถ้าไม่ได้สายธารหัวใจโลกาชิงหยวน ฉันคงไม่ได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงแบ
