บทที่ 195 ของฝากจางเจียงเย่วเหยา และพรสวรรค์ของเฉินซีเวยเปลี่ยนแปลง!
วันที่สอง
ฉู่โม่วตั้งใจจะออกไปข้างนอกเพื่อทำใบอนุญาตพกพาอสูรรับใช้ให้กับเสี่ยวจินและอาไต๋
ทั้งนี้ก็เพื่อทำให้ทั้งสองตนสามารถใช้ชีวิตภายในฐานได้โดยไม่ต้องหลบอยู่ในกระเป๋าจิตอสูรตลอด ตราบใดที่ไม่ก่อเรื่องวุ่นวาย
ส่วนเสี่ยวอู๋…
เพราะสายเลือดของอสูรตนนี้น่ากลัวเกินไป หากปรากฏตัวต่อหน้าคนอื่น การถูกรู้ว่าเป็นสายเลือดบริสุทธ์ของอีกาสามขาทองคำก็ไม่ใช่เรื่องยากเลย และถ้าข่าวนี่แพร่สะพรัดออกไปจะต้องทำให้หลายคนตกใจและหมายปองเป็นแน่ ยิ่งภายในฐานแห่งนี้มีราชันย์เทพยุทธ์อยู่ด้วย เขาเกรงว่ามันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่
ถึงแม้ตอนนี้
มนุษยชาติจะสนับสนุนผู้ปลุกพลัง รวมถึงยังไม่มีข่าวเรื่องผู้ปลุกพลังต่อสู้กับเองด้วยความโลภส่วนตัวให้ได้ยิน แต่ยังไงเสียจะประมาทและเชื่อว่าคนอื่นจะไม่คิดแย่งชิงของคนอื่นเช่นตัวเขาไม่ได้
ด้วยเหตุนี้
เสี่ยวอู๋จึงอยู่ในสภาพจำศีลแทบจะตลอดเวลา และด้วยบุคลิกที่ค่อนข้างจะเป็นสัตว์อสูรที่เงียบสงบ เลยทำให้มันไม่เคยสร้างปัญหายามที่ต้องถูกเก็บไว้ในกระเป๋าจิตอสูรเป็นเวลานาน ดังนั้นชายหนุ่มจึงไม่คิดที่จะทำใบอนุญาตให้เสี่ยวอู๋เหมือนอย่างเสี่ยวจินกับอาไต๋
ทว่า…
เพียงแค่เตรียมจะออกจากคฤหาสน์ไป
กำไลข้อมือก็สั่นรุนแรง และเมื่อยกมันขึ้นมาดูพบว่าเป็นหยางเซียวที่ส่งข้อความมา “คุณฉู่ครับ มีผู้ยิ่งใหญ่จากตำหนักมหาวรยุทธ์มาขอพบที่ด้