เฉย ๆ”
หลังจากที่พูดจบ เขาก็พยักหน้าแล้วเดินเข้าไป
ซึ่งหยางเซียวที่ยังยืนอยู่ถึงกับช็อกไปแล้ว
ตำหนักมหาวรยุทธ์มีประมุขแค่คนเดียว!
นั่นคือผู้ก่อตั้งตำหนักมหาวรยุทธ์ ราชันย์เทพยุทธ์ผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของสุดยอดฐานจงไห่!
และคุณหนูที่ว่าก็คือลูกสาวของราชันย์เทพยุทธ์คนนั้น…
ทั้งสองได้ฝากรอยเท้าไว้หลายแห่งทั่วทั้งฐาน แถมยังเคยทำให้ฐานต้องสั่นสะเทือนถึงสามครั้งสามคราอีก
แล้วตอนนี้…
เขาเพิ่งจะได้ยินอะไรไป!?
ประมุขแห่งตำหนักมหาวรยุทธ์กับคุณเจียงสั่งให้คนคนนั้นมาส่งของขวัญงั้นเหรอ!?
คุณฉู่… เป็นใครกันแน่น่ะ!?
สีหน้าตกใจของเขากลายเป็นหวาดหวั่นในทันที
…
“ผมมาที่นี่เพราะได้รับคำสั่งจากนายหญิงและท่านประมุขแห่งตำหนักมหาวรยุทธ์ครับ นี่ครับ… ของที่ท่านทั้งสองฝากมาให้”
ภายในคฤหาสน์
เมื่อครั้งเผชิญหน้ากับหยางเซียวที่ด้านหน้า ผู้ปลุกพลังคนนี้ค่อนข้างจะไม่แยแสอีกฝ่ายเลย แต่ยามที่มายืนอยู่เบื้องหน้าฉู่โม่วกลับยิ้มแย้มและพูดด้วยความนับถือ พร้อมกับหยิบเอากระเป๋าเก็บของมาวางไว้บนโต๊ะด้วย
“ของฝากเหรอครับ?”
ชายหนุ่มรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย “ทำไมทั้งสองท่านนั้นถึงอยากจะมอบของฝากให้ผมล่ะครับ?”
“ท่านหญิงบอกไว้ว่าอยากจะขอบคุณคุณฉู่ที่ช่วยเธอไว้เมื่อครั้งก่อนน่ะครับ”
ได้ยินแบบนั้นแล้ว เจ้าตัวก็นึกเรื่องนั้นขึ้นมาได้ถึงกับรีบโบกไม้โบกมือปฏิเสธ “นั่นมันเรื่องเล็กน้อยเองครับ ไม่เห็นต้องตอบแทนอะไรกันขนาดนี้ก็ได้!”
“ท
