งจากไร้เศียรไปแล้ว
…
เจียงเย่วเหยาอึ้งนิ่งเงียบไป
ในแววตาของเธอยังคงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
อสูรที่ร้ายกาจที่ไล่ต้อนเธอจนกระทั่งจนมุมได้ ถูกผู้ปลุกพลังปริศนาที่ปรากฏตัวขึ้นมาในชั่วพริบตาสังหารไปแล้วงั้นเหรอ?
แถม…
สายตาของเธอยังมองเขาออกด้วย
ว่าผู้ปลุกพลังคนนี้เพิ่งจะอยู่แค่ขั้นจ้าวยุทธ์เท่านั้น!
มันจะเป็นไปได้ยังไง!
ทุกคนต้องรู้กันก่อนว่า ภายในสุดยอดฐานจงไห่ เธอถูกยกย่องว่าเป็นผู้มีพรสวรรค์ระดับสูงคนหนึ่ง ทว่าการที่ต้องเผชิญหน้ากับอสูรเขียวครามที่มีความสามารถในการควบคุมกาลเวลาเช่นนี้ เธอยังทำได้เพียงหนี ไม่เช่นนั้นจะอยู่ในสภาพที่ตกที่นั่งลำบากจนถึงแก่ความตายได้
แต่จ้าวยุทธ์คนนี้กลับสามารถปราบสัตว์อสูรที่ควบคุมเวลานี่ได้!
ถ้ามองในแง่ของความแข็งแกร่งกับพรสวรรค์ที่เขาควรจะมี นี่ไม่ใช่เรื่องที่น่าเชื่อเลย!
เจียงเย่วเหยายากที่จะเชื่อสายตาตนเองจริง ๆ ร่างของเธอยังคงแข็งทื่ออยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
“ฟู่…”
หลังจากที่ตัดหัวอสูรเขียวครามได้แล้ว ฉู่โม่วก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ถึงแม้ว่าเขาจะเคยปราบอสูรที่แข็งแกร่งมาก่อนหน้าแล้วหลายตน แต่สำหรับเจ้านี่ เขาก็ยังคงกังวลมาก ๆ อยู่เหมือนกัน
นั่นเพราะทุกอย่างขึ้นอยู่กับจังหวะเวลา หากใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนพลาดแม้แต่ครั้งเดียว เขาจะกลายเป็นเป้าหมายต่อไปของสัตว์อสูรได้ในทันที และด้วยพลังของมัน แม้แต่เขาที่มีพรสวรรค์มากมายยังยากที่จะหนี
แม้มันจะไม
