ีกครั้ง
“นั่นคือกระบวนท่าอะไรกันน่ะ?”
เมื่อมองไปยังสิ่งที่เกิดขึ้น หัวใจของเจียงเย่วเหยาก็สั่นระรัว
ชายผู้ที่ปรากฏตัวขึ้นมานี้คือ ฉู่โม่ว!
ในตอนนี้ที่เขาเลือกที่จะปรากฏตัว เพราะเห็นว่าอสูรเขียวครามกำลังเล็งเป้าหมายไปทางอื่นอยู่ เมื่อสามารถทำให้สัตว์อสูรร้ายลงไปนอนกลิ้งเกลือกบนพื้นและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดได้ เขาก็ชักกระบี่ออกมาจากฝัก แสงกระบี่สีแดงฉานสาดส่องออกมาราวกับลำแสงผ่าฟ้า ก่อนจะฟันลงไปที่คอของอสูรเขียวครามอย่างแม่นยำ
ถึงแม้ว่าอสูรเขียวครามจะอยู่ในอาการบาดเจ็บสาหัส
แต่เมื่อกระบี่ของฉู่โม่วปลดปล่อยคลื่นพลังออกมา มันยังสามารถตระหนักได้ถึงความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาได้อยู่ ทันทีทันใดรีบกล้ำกลืนฝืนทนความเจ็บเอาไว้และหมายจะใช้พลังแห่งกาลเวลาโต้กลับ
โฮกกกก!
ควบคู่ไปกับการสั่นสะเทือนของห้วงมิติ คลื่นที่มองไม่เห็นถูกสร้างออกไป และมันก็ทำให้ปราณกระบี่ที่กำลังคลั่งของฉู่โม่วพลอยช้าลงไปด้วย
ทว่า
ขณะนั้น คมกระบี่ของฉู่โม่วอยู่ห่างจากเป้าหมายเพียงไม่ถึงเมตรแล้ว เพราะงั้นต่อให้เวลารอบตัวจะช้าลง ยังไงเสียมันก็ทำได้เพียงรับคมกระบี่ไว้เท่านั้น
ฉั้วะ!
คมกระบี่ยาวสีแดงฟาดฟันลงไปยังเป้าหมาย
เสียงเนื้อสดที่ถูกตัดแบ่งดังออกมา เลือดสีแดงปริมาณมากไหลกระฉูดก่อนที่หัวของสัตว์อสูรตนนั้นจะกระเด็นลอยไปบนฟากฟ้าและตกลงมาบนพื้นอีกครั้ง พร้อมกับร่างที่ไร้การเคลื่อนไหวของมันที่ล้มลงไปบนพื้นในเวลาไม่นานหลั
