ะยอมเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง
ในตอนท้าย เธอก็หยิบนำเอาขวดหยกออกมาาจากกระเป๋า “คุณฉู่ นี่ค่ะ สิ่งนี้คือสายธารจิตวิญญาณ ชื่อว่า สายธารหัวใจโลกาชิงหยวน มันเป็นของเหลวที่จะเกิดขึ้นเฉพาะจุดที่ชีพจรดินมาบรรจบกัน พลังของมัน คือการช่วยเพิ่มพลังให้แก่พรสวรรค์บางอย่างของผู้ดื่มกินสูงขึ้นได้!”
“แบบนี้นี่เอง!”
ฉู่โม่วพยักหน้าเข้าใจ
ไม่ประหลาดใจเลยว่าทำไมสัตว์อสูรตนนั้นถึงได้เกรี้ยวกราดขนาดนี้ มันคงจะไม่ยอมลามือแน่ ๆ จนกว่าจะสังหารเจียงเย่วเหยาได้
สัตว์อสูรที่คอยคุ้มกันแหล่งสมบัติแห่งโลกและสวรรค์ ตามปกติแล้วจะอยู่บริเวณนั้นมาเป็นเวลานาน มันใช้อณูแห่งชีวิตที่แผ่ออกมาจากสิ่งเหล่านี้พัฒนาตนเอง และยามใดที่ของรักของหวงมันถูกฉกชิงไป มันย่อมเป็นเรื่องธรรมดาที่อสูรร้ายจะโกรธเกรี้ยวขึ้นมา
แต่…
ด้วยพลังที่สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับพรสสวรรค์ได้ก็นับว่าคุ้มค่าที่จะเสี่ยงขโมยมา ซึ่งฉู่โม่วเริ่มอยากจะได้มันขึ้นมาบ้างแล้ว!
ทว่าเมื่อคิดทบทวนให้ดี เขาก็หักห้ามใจตนเองจากความปรารถนาไว้ก่อน
สถานะของเจียงเย่วเหยาและเบื้องหลังดูยิ่งใหญ่มาก เธอย่อมต้องไม่ใช่คนธรรมดาที่พอฆ่าชิงทรัพย์แล้วจะปล่อยเรื่องเงียบไปได้อย่างง่าย ๆ แน่
อีกอย่างหนึ่ง
เขามีระบบกลืนกินอยู่แล้ว อยากได้พรสวรรค์อะไรเพิ่มก็แค่หาสัตว์อสูรที่ครอบครองพลังนั้น ๆ เอาไว้ จากนั้นก็จัดการฆ่ามันชิงเอาพลังมาก็จบ
เพราะงั้นแล้ว ให้สมบัติชิ้นนี้ไปมอบพลังกับผู้ปลุ
