กต่างได้เลย
ดวงแสงสีเงินที่เพิ่งลอยออกมาจากสมองของเขา คือผลลัพธ์ที่เกิดจากการกลืนกินพฤกษาเพลิงดอกผลึกเข้าไปเมื่อครั้งนั้น
แต่เมื่อเทียบกับปริมาณของแสงสีเงินที่เคยลอยไปลอยมาอยู่ตั้งแต่ต้น ตอนนี้ปริมาณของมันดูเล็กน้อยลงไปเยอะมาก
นั่นเป็นเพราะดวงแสงที่อยู่ในสมองของฉู่โม่วช่วยพัฒนาระบบกลืนกินของเขาไปเสียเกือบหมด
และนี่คือดวงแสงที่ยังเหลืออยู่ในสมองตอนนี้
ขณะนี้
เมื่อฉู่โม่วพยายามตั้งใจจะดูดกลืนพลังงานอวกาศและฝึกฝนด้วยกระบวนท่าฝึกจิตวิญญาณ สมองของฉู่โม่วจึงถูกสั่งให้ทำงานอย่างหนักจนดวงแสงเหล่านี้ถูกกระตุ้นให้ทำงานขึ้นมาด้วย
พักใหญ่ ๆ
พวกมันก็เริ่มตระหนักได้ว่าฉู่โม่วต้องการจะทำอะไร เพราะงั้นจึงรวมตัวกันและซึมไปในสมองอีกครั้ง ผสานเป็นหนึ่งเดียวกับสมองและพัฒนาสมองอย่างรวดเร็ว
…
“อึก…”
ฉู่โม่วที่พยายามดูดกลืนพลังงานอวกาศอยู่นั้น จู่ ๆ ก็สัมผัสได้ว่าพลังงานอวกาศรอบ ๆ ตัวเริ่มสั่นสะเทือนขึ้นมา
จากนั้น
เสมือนว่ามันรวมตัวกันเป็นก้อนอุกกาบาตขนาดใหญ่ จากนั้นก็พุ่งตรงเข้ามายังจิตของเขาโดยตรง
“นี่มัน…”
เห็นเช่นนั้น ฉู่โม่วก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
แต่ไม่นาน ความปีติยินดีก็ก่อตัวขึ้นมาในใจของเขา “นี่ฉัน… สามารถดูดกลืนพลังงานอวกาศได้สำเร็จแล้วเหรอ!?”
ครืน!
ขณะที่เขากำลังดีอกดีใจอยู่นั้นเอง
ทันใดนั้น ภายในจิตใจของเขาราวกับว่าเกิดแผ่นดินไหวขึ้นมาจนมีเสียงดังกระหึ่ม ตามมาด้วยส่วนลึกภายในสมองของเขาเองก็เกิดการ
