ให้ต้องแบกรับความเสี่ยงที่ปฐมวิญญาณจะต้องแตกสลาย สติถูกทำลายเป็นชิ้น ๆ หรือแม้แต่ร่างระเบิดเป็นจุณ เขาก็ต้องอดทน!
คลื่นความเจ็บขยายตัวขึ้นอย่างไม่หยุดยั้ง และยิ่งมากขึ้นเท่าไหร่ ความเจ็บปวดก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้นไปด้วย
ปฐมวิญญาณของฉู่โม่วไม่อาจรักษาสภาพตนเองไว้ได้อีกต่อไป มันสลายตัวและตามด้วยสติของเขาที่ค่อย ๆ เจือจางลง
ในท้ายที่สุด ร่างของเขาก็เริ่มปลดปล่อยกลิ่นอายที่เน่าเหม็นออกมา
ไม่ต้องสงสัยเลย
หากเขายังฝืนฝึกต่อไปเช่นนี้ ฉู่โม่วจะต้องตายอย่างแน่นอน!
อย่างไรก็ตาม
ในจังหวะนั้น
ดวงแสงสีทองก็หลอมรวมเข้ากับวัตถุลึกลับท่ามกลางความวุ่นวายนั้นได้สำเร็จ
และในทันที
แสงสีทองของดวงแสงนั้นก็แผ่วงกว้างออกไปทั่ว
ทำให้ดวงจิตของฉู่โม่วถูกแทนที่ด้วยแสงสว่างอันอบอุ่น
ทว่าสิ่งนี้เองทำให้ฉู่โม่วขาดสติไปจริง ๆ ก่อนจะล้มตัวสลบลงไปกับพื้น
…
พักใหญ่ ๆ ฉู่โม่วก็ค่อย ๆ ลุกตื่นขึ้นมาอย่างเชื่องช้า
‘ฉันทำ… ไม่สำเร็จเหรอ?’
ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในหัว
ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะพบว่า …สติของเขาสามารถดำดิ่งเข้าไปยังสถานที่แปลกประหลาดได้
ซึ่งที่แห่งนั้นคือภายในสมองของเขา
เขามองเห็นดวงแสงสีทองมากมายที่วิ่งเข้ามาภายในนี้จากด้านนอก พวกมันแปรสภาพก่อนจะถูกดูดกลืนไปกลายเป็นหมอกสีทองบาง ๆ ที่ลอยอยู่คู่กับสมอง
แม้จะไม่รู้มาก่อน แต่เพียงได้เห็น ฉู่โม่วก็เข้าใจได้ทันทีว่าดวงแสงสีทองนี้ คือพลังงานอวกาศจริง ๆ !
