งมีชีวิต!
“แกกล้าดียังไงถึงเข้ามาบุกรุก!”
“ต้องสังหารโดยไร้ปรานี!”
เสียงอื้ออึงดังออกมาจากปากของพวกมัน
โดยไร้ซึ่งความรู้สึกและความแปรปรวนแม้แต่น้อย มันดูเหมือนกับคำพิพากษาจากเทพเจ้า
เมื่อคำพูดเหล่านั้นจบลง พวกมันก็เงื้อกระบี่เล่มยาวในมือขึ้นฟันไปที่ฉู่โม่ว
ทันใดนั้น
แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวเกินอธิบายก็แพร่กระจายออกมา และห่อหุ้มไปด้วยเจตจำนงกระบี่ด้วยความตั้งใจที่จะทำลายร่างกายกับจิตใจของศัตรูเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ฟัน!
ฉู่โม่วไม่ได้ถอยหนี ร่างกายนี้กะพริบไหวมุ่งตรงเข้าไปหาหุ่นเชิดขั้นราชันย์ยุทธ์ทันที อณูแห่งชีวิตกับเลือดในร่างกายพลุ่งพล่าน เขาเงื้อกระบี่ขึ้นฟันออกไป!
หลังจากนั้น
ปราณกระบี่สีแดงอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นในทันใดและตรงไปยังหุ่นเชิด
ปราณกระบี่ถูกเขาฟันจนแตกสลายทันทีโดยไม่มีพลังป้องกันแม้แต่น้อย
ปราณกระบี่สีแดงของฉู่โม่วยังคงฟาดฟันไปที่กระบี่กับหุ่นเชิดเพื่อทำลายมัน
ฉับ!
มีเพียงเสียงฟันดังขึ้น หัวของหุ่นเชิดถูกตัดออกทันที
ในขณะเดียวกัน เปลวเพลิงเล็กน้อยก็พุ่งออกมาจากปากของมัน และพยายามหลบหนีไปในห้วงอากาศ
นี่คือแก่นจิตวิญญาณที่ควบคุมหุ่นเชิด!
เมื่อเห็นดังนั้น
ฉู่โม่วก็ใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนทันที ลำแสงสวรรค์ปรากฏขึ้นทำลายเปลวเพลิงนี้ในทันใด
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น
การโจมตีของหุ่นเชิดอีกเจ็ดตัวก็มาถึง
ฉู่โม่วใช้ย่างก้าวปีศาจไร้เงาอย่างไม่รีบร้อนเพื่อหลบหลีกปรา
