ชีวิต!
“ฉันจะฆ่าแก! ตายซะ!”
มันตะโกนออกไปพร้อมจิตสังหารด้วยสติปัญญาแห่งเดรัจฉาน
จากนั้นมันก็ยกขาหน้าขึ้นและฟาดลงไปยังร่างของอีกฝ่าย
ตู้ม!
อากาศสะเทือนเลื่อนลั่น ผืนแผ่นดินยุบตัว ส่งผลให้เกิดรอยแตกระแหงทั่วบริเวณ
ฉู่โม่วที่เป็นฝ่ายตั้งรับพลังอันรุนแรงสัมผัสได้ถึงความน่าสะพรึงกลัวที่กดทับลงมาจากการโจมตี
ด้วยระยะประชิดเช่นนี้ทำให้ยากต่อการหลบหลีก
แม้ว่าการเทเลพอร์ตจะใช้เวลาเพียงพริบตาเดียว แต่นั่นก็เพียงพอให้สัตว์อสูรระดับ 7 ตัวนี้ซัดขาหน้าใส่เขาทันอยู่ดี
นั่นคือเขาไม่มีเวลามากพอให้หลบการโจมตีแม้เพียงวิเดียว
เหตุนี้ ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะไม่หลบแต่ฟันสวนกลับไป ขณะเดียวกันก็เปลี่ยนรูปแบบของพลังพรสวรรค์ไปด้วย
ตู้ม!
พลังอันมหาศาลตวัดร่างฉู่โม่วให้ลอยขึ้นไปกลางอากาศ แนวป้องกันรอบกายแตกเป็นเสี่ยง ๆ พร้อมเสียงดัง ‘แกรก’ พร้อมทั้งเกิดรอยแผลขึ้นบนตัวของเขา
ขณะที่ยังลอยเคว้งบนอากาศ ชายหนุ่มใช้พรสวรรค์ธาตุไม้รักษาอาการบาดเจ็บของตน
“แข็งแกร่งอะไรได้ขนาดนี้นะ!”
ฉู่โม่วร่วงลงสู่พื้น พยายามระงับอณูแห่งชีวิตที่ปั่นป่วนอย่างยากเย็น ทั้งเลือดและอวัยวะสั่นไหวอยู่ภายใน
‘ตัวของจระเข้โลหิตคลั่งใหญ่เกินไป ทั้งพลังยังเยอะมาก ๆ แน่นอนว่ามันต้องมีพลังพรสวรรค์บางอย่างที่ทำให้ร่างกายเป็นแบบนี้!’
‘ด้วยพลังที่ฉันมีในตอนนี้ แม้จะเพิ่มพลังพรสวรรค์ขึ้นไปอีกสามร้อยเท่า ก็เกรงว่ายังจะสู้กับมันแบบตัวต่อตัวไม่ไหวแน่!’
‘ต้
