องหาวิธีอื่น!’
ฉู่โม่วคิดไม่ตก
ขณะนั้นจระเข้โลหิตคลั่งกระโจนเข้ามาอีกครั้ง
แม้จะมีร่างกายมหึมา ทว่าความปราดเปรียวกลับมีมาก มันย้ายตัวเองจากระยะทางราวสิบกิโลเมตรมาได้ในพริบตาเดียว
มันยกขาหน้าขึ้นและกระแทกลงด้วยจิตสังหาร
นัยน์ตาแดงก่ำเฝ้ามองวินาทีสุดท้ายของเจ้ามดปลวกใจกล้า
ในช่วงเวลานั้นเอง
ฉู่โม่วเปิดใช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนทันที ปฐมวิญญาณพลันลืมตาขึ้น อีกทั้งกงล้อทองคำปฐมวิญญาณด้านหลังยังเปล่งแสงศักดิ์สิทธิ์กระจายออกไป
แสงสีทองพุ่งผ่านท้องฟ้าและสลายไปในพริบตา
ตรงไปในห้วงจิตของจระเข้โลหิตคลั่งทันทีและกวาดกลืนวิญญาณของมันจนสิ้น
เฮือก!
จิตวิญญาณของมันแตกสลายเป็นเศษเสี้ยวเล็ก ๆ
ความเจ็บปวดจากส่วนลึกภายในจิตวิญญาณทำให้ร่างใหญ่โตกระตุกโดยไม่รู้ตัว ร่างทั้งร่างร่วงลงพื้นอย่างแรงและกลิ้งเกลือกไปมาพร้อมกับร้องครางอย่างเจ็บปวด
โอ๊ย!
เสียงนั้นช่างน่าสมเพชเวทนา
วิญญาณเป็นสิ่งที่แตกต่างจากส่วนอื่น ๆ ในร่างกาย
เพราะมันเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดสำหรับสิ่งมีชีวิต!
สำหรับสัตว์อสูรและราชันย์ยุทธ์ ตราบใดที่ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้ว่าแขนขาจะขาดออกไปก็สามารถงอกออกมาใหม่ได้ นอกจากนี้ยังอดทนต่อความเจ็บปวดรุนแรงได้เป็นอย่างดี
ทว่าหากวิญญาณได้รับความเสียหาย มันจะสร้างความเจ็บปวดที่หนักหนายิ่งกว่า!
อีกประการก็คือ…
ความเสียหายทางวิญญาณยากจะฟื้นฟู!
นี่ยังไม่รวมถึงที่ว่า จระเข้โลหิตคลั่งตัวนี้ถูกกวาดวิญ
