านยืนยันว่าเธอเป็นนายพลเมืองได้พักหนึ่งแล้ว
หากคิดทบทวนให้ดี
ตั้งแต่ที่เขาเข้าไปในมิติรอยแยกขนาดเล็กเพื่อฝึกฝน
สามเดือนแรกเขาฝึกฝนอยู่ที่นั่น จากนั้นก็ไปขุดหาแร่หินปฐมกาลเพิ่ม และผลลัพธ์ก็ดันไปเผอิญเจอเข้ากับแผ่นศิลารู้แจ้ง ทำให้ต้องจมปลักอยู่ภายในอุโมงค์นั่นร่วมสองเดือน จากนั้นถึงได้กลับมาฝึกต่อในแดนลับอีกเกือบสองเดือน พอรวม ๆ กันแล้ว เขาก็หายไปกว่าครึ่งปีเลย
เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วหากเฉินซีเวยจะก้าวขึ้นเป็นนายพลเมืองได้
ยังไงเสีย ก่อนที่ฉู่โม่วจะเข้าไปในเขตแดนลับเพื่อฝึกฝน เธอก็เป็นปรมาจารย์ยุทธ์ระดับสูงอยู่แล้ว และนายพลเมืองก็อยู่แค่เอื้อมมาตั้งแต่ตอนนั้น
“ยังห่างไกลจากนายน่า”
ฟังฉู่โม่วชื่นชมแล้ว เฉินซีเวยก็กัดริมฝีปากตนเองเบา ๆ แล้วหลุดยิ้มออกมา เธอตอบกลับด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ
เมื่อฉู่โม่วเห็นท่าทีนั้นของเธอ เขาก็อดหัวใจเต้นแรงไม่ได้
ทั้งสองลงไปนั่งพูดคุยกันทีโซฟาภายในห้องนั่งเล่นอีกพักใหญ่ ๆ เพียงไม่นานกลางวันก็มาถึง
ฉู่โม่วพูดขึ้น “วันนี้ฉันอารมณ์ดีมาก ๆ เลย เพราะงั้นเดี๋ยวฉันจะทำมื้อใหญ่ให้เธอเอง!”
เฉินซีเวยยิ้มรับด้วยความดีใจ
อันที่จริง ด้วยขั้นผู้ปลุกพลังที่ทั้งฉู่โม่วและเฉินซีเวยเป็นอยู่นั้น พวกเขาไม่จำเป็นต้องกินอะไรเลยก็ได้ เพราะสามารถนำอณูแห่งชีวิตที่อยู่ในอากาศมาเปลี่ยนแปลงเป็นพลังงานให้ร่างกายได้
แต่ในยามที่ทั้งสองได้อยู่ด้วยกันเช่นนี้ ทำให้รู้สึกอยากจะใช้ชีวิตเหมือนค
