เล็ก ๆ อย่างฐานเป่ยเหอจนหมดและแผ่รัศมีไปหลายร้อยกิโลเมตร
มันคือแผนที่ภูเขาและแม่น้ำ!
…
“นี่… นี่มันอะไรกันเนี่ย!”
“ทำไมม้วนภาพถึงปรากฏบนท้องฟ้า?”
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ฟ้ากำลังจะถล่มเหรอ?”
“แม่ขา… หนูอยากกลับบ้านแล้ว”
ภายในฐานเป่ยเหอ
ผู้คนมากมายรู้สึกเพียงว่า จู่ ๆ ฟ้าก็มืดลงไปต่อหน้าเท่านั้น คล้ายว่าดวงอาทิตย์ถูกเงาทอดบัง เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็พบภาพของภูเขาและแม่น้ำ
ภาพนั้นกระตุ้นความรู้สึกไม่สบายใจเมื่อได้เห็น
พวกเขาต่างตื่นตระหนกต่อเรื่องที่เกิด
อย่างไรก็ตาม
ก่อนสติจะหวนคืน กลุ่มคนเหล่านั้นก็เห็นร่างพวกหนึ่งปรากฏเหนือแผ่นฟ้า พวกเขาล้วนลอยเคว้งกลางอากาศ ก่อนจะเคลื่อนไหวด้วยความรุนแรงลงสู่พื้นดิน
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เสียงคำรามน่าครั่นคร้ามดังลั่น พลังอันน่าเกรงขามก็ระเบิดตัวออกมา ทำให้พลเรือนในฐานเป่ยเหอต่างรู้สึกเหมือนวันสิ้นโลกกำลังมาถึง…
ไม่ช้าคงถูกกลบฝังไว้ใต้ความรุนแรงนี้!
ทว่าพวกเขาคิดผิด
ม้วนภาพขนาดใหญ่ด้านบนเปล่งรัศมีสร้างกำแพงป้องกันพลังโจมตีทั้งหมดเอาไว้ เพื่อไม่ให้ผู้บริสุทธิ์ได้รับผลกระทบใด ๆ
ทั้งนี้สถานที่ที่ไม่ได้อยู่ใต้กำแพงแสงดังกล่าวล้วนแต่ราบเป็นหน้ากลอง!
เช่นเดียวกับฐานใหญ่ของสำนักหมื่นอสูร
แผ่นดินส่วนใหญ่ล้วนถูกบรรดาผู้ยิ่งใหญ่ทำลายสิ้น
พื้นพิภพภายในรัศมีร่วมสิบกิโลเมตรยุบลงไปหลายร้อยเมตร
อาคารต่าง ๆ เหลือเพียงแต่ฝุ่นผง
บรรดาคนของสำนักหมื่นอสูรที่อยู่บนดินนับไม่ถ้วน