นทำให้เขาได้
ขณะที่กำลังคิดเช่นนั้นอยู่ อาไต๋ก็ดื่มกินของเหลววิญญาณจนหมดพอดี และไม่ลังเลที่จะไปกินผลไม้วิญญาณลูกอื่น ๆ ต่อด้วย
เขารอจนกระทั่งแม่นกสาวกินดื่มเสร็จ ฉู่โม่วถึงได้พูดขึ้น “เอาละ ได้เวลาทำงานกันแล้ว!”
“คิดอยู่แล้วเชียวว่าต้องมาไม้นี้…”
อาไต๋บ่นพึมพำเบา ๆ
ทว่ามันก็ยังเชื่อฟังคำสั่งและทำงานอย่างขยันขันแข็งอยู่ดี
ไม่นานนักหลังจากที่เริ่มงาน นกสาวก็ค้นพบขุมสมบัติชิ้นแรก
พักใหญ่ ๆ
เมื่อมุ่งหน้าตรงไปตามคำแนะนำของอาไต๋ ฉู่โม่วก็พบเข้ากับบ่อน้ำพุ และได้ดอกบัวหัวใจวารีมา
ดอกบัวหัวใจวารีเป็นพืชที่จะโตอยู่ภายใต้อาณาเขตของน้ำพุแห่งความบริสุทธิ์ หากนำสิ่งนี้ไปบดเป็นผงแล้วใส่ไว้ในซองเพื่อพกติดตัวไว้ มันจะช่วยให้ความอบอุ่นแก่จิตวิญญาณของเหล่าผู้ปลุกพลังได้เป็นอย่างดี
และถ้ากลืนกินลงไป มันจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้จิตวิญญาณได้ระดับหนึ่งเลยด้วย
ถือว่าเป็นสมบัติที่ล้ำค่ามาก ๆ !
…
ในช่วงตลอดเวลานี้
ฉู่โม่วได้ไปยังสถานที่ต่าง ๆ ตามการนำทางของวิหคล่าสมบัติ เขาเดินทางไปทั่วทั้งเขตแดนลับและได้มาซึ่งสมบัติมากมาย
ในวันนี้เองก็เช่นกัน
ฉู่โม่วเดินทางมายังจุดที่อยู่ใกล้เคียงกับหุบเขาขนาดมหึมา
จุดที่เป็นหุบเหวนี้ลึกมาก ๆ ในขณะที่จุดที่เป็นยอดเขานั้นก็สูงเสียดฟ้าไปด้วย
บริเวณหน้าผา ที่นั่นมีนกอินทรีสีขาวขนาดใหญ่กำลังยืนอยู่บนโขดหิน
“อินทรีแสงอุษา!”
เขาจำเจ้านกอินทรีตัวนี้ได้ดี
ด้วยร่างกายที่ปลดปล่อย
