เหลือเกิน!
‘ฉู่โม่ว!?’
“เจ้าฉู่โม่วอยู่ที่นี่งั้นเหรอ!?”
คิดได้ดังนั้น เขาก็เริ่มสั่นกลัวแล้วตะโกนออกมาเสียงดัง
บนใบหน้าของเขามีร่องรอยของความหวาดกลัวถูกซ่อนไว้ในแววตาที่หันมองรอบตัว
…
ขณะนั้น
มนุษย์ที่กำลังดิ้นรนต่อสู้อยู่บนเทือกเขา เมื่อเห็นว่าค่ายกลเจ้าปัญหาที่คอยกดพลังไว้สลายไปแล้ว แม้มันจะเป็นผลดี แต่นี่ก็ทำให้ผู้ปลุกพลังเหล่านี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ทว่าเมื่อได้ยินฉูซงตะโกนก้อง สีหน้าของพวกเขาก็แสดงความประหลาดใจและเริ่มกลับมามีความหวังอีกครั้ง
“ท่านฉู่มาช่วยพวกเราแล้ว!”
“เยี่ยมไปเลย!”
“อ๊ะ ความแข็งแกร่งของฉันฟื้นกลับมาแล้ว!”
“เอาละ ได้เวลาไล่ฆ่าพวกสำนักหมื่นอสูรแล้ว!”
เมื่อพลังกายของเขาฟื้นฟู ขวัญกำลังใจของพวกเขาก็ฟื้นตามมาด้วยและเริ่มที่จะโต้กลับในทันที
ถึงแม้ว่าทั่วทั้งร่างจะมีแต่บาดแผลและคราบเลือด รวมถึงอณูแห่งชีวิตที่เหลือก็ไม่ได้เยอะแยะอะไรแล้ว ทว่าภายใต้สถานการณ์ที่น่าตื่นเต้นเช่นนี้ พวกเขาสามารถรีดเอาพลังแฝงระดับสุดยอดออกมาได้
ในส่วนของศิษย์สำนักหมื่นอสูร
เพราะพลังของฉู่โม่วน่ากลัวมาก ๆ พวกเขาเกรงกลัวเสียจนจิตใจที่เอาไว้สู้ก็พลอยลดต่ำลงไปด้วย ถึงแม้ว่าพื้นฐานนักรบอสูรพวกนี้จะแข็งแกร่งกันเป็นทุนอยู่แล้ว แต่ยังถูกบรรยากาศกดพลังให้ลดต่ำลงไปอยู่ดี
สถานการณ์ตอนนี้ได้พลิกกลับแล้ว!
แต่แล้ว…
ในตอนนี้ นักรบอสูรขั้นจ้าวยุทธ์ของสำนักหมื่นอสูรและสัตว์อสูรระดับ 6 อีกห้าตัวได้ถูกฉู่โม่วใ
