ช้กระบวนท่าลับแสงสวรรค์ต้าเหยี่ยนกำจัดไป
และด้วยจำนวนสัตว์อสูรระดับสูงที่มากถึงสิบเอ็ดตัวนี้ มันก็กินพลังของฉู่โม่วไปมากพอสมควรเลยด้วย
สังเกตได้จากกงล้อทองคำที่อยู่บริเวณด้านหลังของจิตวิญญาณปฐมกาลในร่างของฉู่โม่ว
‘ดูท่าจะถึงขีดจำกัดแล้วสินะ’
‘หากฝืนใช้ต่อไปละก็ กงล้อทองคำได้เสียหายหนักแน่ ๆ !’
ฉู่โม่วคาดคะเนในใจ
ถึงพลังของกงล้อทองคำนี้จะแข็งแกร่งมาก ๆ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีข้อจำกัดใด ๆ
ด้วยระดับความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณปฐมกาลที่ฉู่โม่วครอบครองนี้ เขาสามารถใช้แสงสวรรค์โจมตีได้สิบกว่าครั้งเท่านั้น หากใช้มากไปกว่านี้ มันจะทำให้กงล้อทองคำแห่งจิตวิญญาณปฐมกาลพลอยถูกทำลายไปด้วย นั่นหมายถึงเขาจำเป็นต้องใช้เวลาในการสร้างมันขึ้นใหม่อีกครั้ง
ในขณะเดียวกัน
นั่นหมายถึงจิตวิญญาณของเขาจะเสียหายด้วยเช่นกัน
และถ้าเป็นเช่นนั้น เขาจะเป็นฝ่ายเสียมากกว่าได้แทน
“ฉู่โม่ว! ถ้าเจ้ามีความสามารถจริงก็ออกมาสิ! เลิกหดหัวใช้พรสวรรค์แล้วโผล่ออกมา!”
“ออกมาแล้วสู้กับข้าอย่าสง่าผ่าเผยเสีย!”
ฉูซงตะโกนก้องอยู่บนฟ้า
การที่ได้เห็นจ้าวยุทธ์ที่เคียงบ่าเคียงไหล่ล้มตายไปอย่างต่อเนื่อง มันทำให้ความกลัวเริ่มกัดกินหัวใจเขาอย่างรวดเร็ว
เพราะงั้นในตอนนี้ เขาแทบจะเป็นบ้าเข้าไปทุกที
“ถ้าอยากจะเจอหน้ากันขนาดนี้ก็ไม่ขัดข้องหรอกนะ เดี๋ยวจะช่วยสนองความต้องการก่อนตายให้เอง!”
ฉู่โม่วค่อย ๆ เผยตัวออกมากลางอากาศโดยที่ในมือถือกระบี่สารทสังหาร
