หารจ้าวยุทธ์อสูรได้ถึงสองตนแล้ว!
แค่พริบตาเดียว บริเวณนี้ก็เหลือเพียงฉูซงคนเดียว
ซึ่งตัวฉูซงก็ยังอยู่ในอาการตกอกตกใจเสียด้วย!
เขาไม่คาดคิดเลยว่าฉู่โม่วจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เพิ่งจะมั่นใจไปเองว่า หลังจากที่ฉู่โม่วใช้กระบวนท่าแปลก ๆ นั่นไม่ได้ มันจะต้องเป็นโอกาสของเขาแน่ ๆ ทว่าตอนนี้มันกลับกลายเป็นพวกเขาที่เสียโอกาสแทน
“ฆะ… ฆ่ามันซะ! พวกเจ้า ฆ่าฉู่โม่วซะให้หมด!”
ด้วยความหวาดกลัว ฉูซงรีบเรียกศิษย์สำนักหมื่นอสูรตนอื่น ๆ ให้ละทิ้งเป้าหมายเก่าอย่างกู่ชางกับนายพลเมืองและมาช่วยกันกำจัดฉู่โม่วแทน
ชั่วพริบตา
สัตว์อสูรจำนวนมากรวมไปถึงนักรบอสูรก็รีบเข้ามาและไล่ฆ่าฉู่โม่วทันที
ถึงแม้ว่าพวกมันจะกลัวฉู่โม่วมาก ๆ
แต่ก็เข้าใจดีว่า ถ้าหากฉู่โม่วไม่ตายเสียตั้งแต่ตอนนี้ ในอนาคตจะไม่มีพวกมันแม้แต่ตนเดียวเลยที่รอดชีวิต!
“ฆ่า!”
“ฆ่ามัน”
เสียงทวนคำสั่งดังมาจากเหล่านักรบอสูรที่โถมกันเข้ามา
ทัพของสัตว์อสูรทัพนี้มีมากกว่าสามร้อยล้านตน ซึ่งแต่ละตนก็มีระดับตั้งแต่ปรมาจารย์ยุทธ์จนถึงขั้นนายพลเมืองกันหมด
ยามที่สัตว์อสูรและนักรบอสูรห้อมล้อมฉู่โม่วเอาไว้ มันไม่ต่างอะไรกับโดมปีศาจที่ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็มีแต่อสุรกายยืนดักเต็มไปหมดเลย
ทว่า…
“ความแข็งแกร่งที่แท้จริงน่ะ ไม่มีปัญหากับการมามากหรอกนะ!”
ฉู่โม่วไม่ได้ขยับไปไหนแต่อย่างใด
อสนีบาตคงกะพันในร่างกายของเขากำลังเพิ่มพลังจากทั่วทั้งร่างให้
ขณะเดี
