ิ่นอายพลังที่รุนแรงนั้น พวกเขาทั้งสามหมายจะกำจัดฉู่โม่วให้หายไปในการโจมตีครั้งเดียวของพวกตนเลย!
คลื่นพลังเหล่านั้นรุนแรงเสียจนมิติรอบข้างบิดเบี้ยว
ทว่าแม้จะต้องเผชิญหน้ากับกระบวนท่าที่รุนแรงนี้ แต่ฉู่โม่วก็ไม่ได้คิดจะถอยแต่อย่างใด
เลือดเนื้อภายในร่างของเขากำลังวิ่งพล่านคล้ายลาวาในภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ เช่นเดียวกับอณูแห่งชีวิตที่ไหลเวียนภายในเส้นอณูแห่งชีวิต
ทันใดนั้น
“คมกระบี่สวรรค์เร้นลับ!”
ด้วยเสียง ‘ชิ้ง’ ทุกคนรู้สึกเหมือนกับว่าท้องฟ้าถูกผ่าออกไปแล้ว พวกเขาหันมองตามเสียงก่อนจะพบเส้นแสงสีแดงที่กำลังผ่าฟ้าลงมาบนผืนโลก
เพล้ง!
โล่ปฐมกาลของจ้าวยุทธ์อสูรคนหนึ่งถึงกับแตกกระจายและกลายเป็นเพียงละอองสีแดงกลับเข้าไปในร่างของเจ้าของ
เขาไม่มีโอกาสได้ลังเลหรือโต้ตอบอะไร
สิ้นเสียง ‘ฉัวะ’ ร่างของนักรบอสูรตนนั้นก็ขาดออกเป็นสองท่อนโดยการฟาดฟันเพียงครั้งเดียวของฉู่โม่ว
แต่มันยังไม่จบ
ไม่มีการรีรอ ฉู่โม่วใช้ฝีเท้าปีศาจไร้เงาเพื่อเข้าหาจ้าวยุทธ์อสูรอีกตนหนึ่ง จากนั้นก็ใช้คมกระบี่สวรรค์เร้นลับอีกครั้ง
คมกระบี่สีแดงชาดที่ยาวเสียดฟ้าปรากฏขึ้นมาเช่นครั้งก่อน มันถูกลากกวาดฟ้าลงมาแล้วฟันร่างของศัตรูจนขาดไปอีกเช่นกัน
ใช่ว่าอสูรตนนี้ไม่คิดจะหลบ ทว่าตอนที่เขาจะหลบนั้น บรรยากาศรอบข้างดันเกิดการควบแน่นขึ้นมาจนไม่สามารถขยับได้เลย ท้ายสุดจึงได้แค่มองคมกระบี่นั้นปาดร่างของตนเองไป
ฉัวะ!
เพียงไม่กี่อึดใจก็สามารถสัง
