บทที่ 156 ท่ามกลางความสิ้นหวัง และฉู่โม่วมาถึงแล้ว!
ในตอนนั้น
สำนักหมื่นอสูรตั้งใจที่จะยึดฐานจินหลิงเป็นของตนเอง เพราะงั้นฉูซงจึงชักจูงให้เหล่ากองกำลังใหญ่ภายในฐานว่า ถ้าหากพวกเขาต้องการจะเฝ้าระวังรอยแยกมิติ พวกเขาจำเป็นต้องส่งเสบียงและวัตถุดิบเข้ามาให้มากขึ้น ซึ่งในตอนแรกเหล่าจ้าวยุทธ์คนอื่น ๆ ไม่ได้เห็นด้วยนัก
แต่เมื่อเห็นว่าเป็นความต้องการของฉูซงผู้อ่อนการฝึก พวกเขาก็ยินยอมให้ทำเช่นนั้น และผลลัพธ์ก็ทำให้ฉูซงยินดีเป็นอย่างมาก
ตลอดเวลาที่ฉูซงรับหน้าที่ดูแลมิติรอยแยกแห่งนี้ เขาก็คอยหาประชากรมาเพิ่มให้กับสำนักหมื่นอสูรอย่างไม่ขาดสายเพื่อแลกกับวัตถุดิบและสมบัติแห่งโลกและสวรรค์ ขณะเดียวกันก็คอยรับวัตถุดิบมาจากกองกำลังใหญ่ที่ส่งมาจากฐานจินหลิงไปด้วย
เพียงแค่สิบปีเท่านั้น ความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นมากถึงขั้นจ้าวยุทธ์ระดับกลางแล้ว!
ใช่!
พลังที่แท้จริงของฉูซงไม่ใช่เพียงแค่ระดับต้น แต่เขาเป็นถึงจ้าวยุทธ์ระดับกลางที่อีกเพียงก้าวเดียวก็จะขึ้นเป็นระดับสูงได้!
ส่วนภายในสำนักหมื่นอสูร
ฉูซงถือเป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งด้วยพลังที่เขามี ดังนั้นยิ่งอำนาจและพลังเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็ยิ่งได้สมบัติแห่งโลกและสวรรค์มากขึ้นไปด้วย!
ส่วนเรื่องการที่เขาทรยศมนุษยชาติเช่นนี้ มนุษย์คนอื่นจะประจานเขานั้น…
เจ้าตัวไม่ได้สนใจแต่อย่างใด
“ใครจะเป็นจะตายก็เรื่องของพวกมันสิ เกี่ยวอะไรกับข้ากัน?”
“หนทางแห่งการเป็นผู้
