วยุทธ์เจียงเกรงใจเกินไป”
ฉูซงเข้ามายืนข้าง ๆ เจียงเว่ยเฉินแล้วโบกมือ
ในขณะนั้น จ้าวยุทธ์คนอื่น ๆ ยังคงต่อสู้กับสัตว์อสูรอยู่ เจียงเว่ยเฉินที่พอจะหายเหนื่อยขึ้นมาบ้างแล้วก็ตั้งใจจะกลับไปช่วยสู้ด้วยเช่นกัน ทว่าเพียงแค่หันหลังกลับ
ฉึก!
ดาบยาวเล่มหนึ่งก็แทงสวนเข้ามาจากด้านหลังจนทะลุอก
เลือดสีทองสาดกระเซ็นและหลั่งลงไปบนพื้น
แววตาของเจียงเว่ยเฉินแสดงให้เห็นถึงความไม่อยากจะเชื่อ เขาหันกลับไปมองด้านหลังช้า ๆ แล้วก็พบว่า ฉูซงกำลังยืนยิ้มแก้มบานอยู่ตรงด้านหลัง ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความโหดร้ายและไร้เยื่อใยใด ๆ
“จะ… จ้าวยุทธ์ฉูซง ท่าน…”
เขาอยากจะพูดอะไรบางอย่าง ทว่าตอนนั้นก็สังเกตเห็นได้ว่าร่างกายของฉูซงค่อย ๆ ปรากฏชิ้นส่วนของสัตว์อสูรขึ้นมา ความหวาดกลัวเริ่มปรากฏขึ้นในแววตาของเจียงเว่ยเฉินในทันที
“จ้าวยุทธ์เจียง ในที่สุด ท่านก็เข้าใจแล้วสินะ!”
พูดเช่นนั้น
ฉูซงก็ยื่นมือออกไปหมายจะจับหัวของเจียงเว่ยเฉินเอาไว้
แม้ว่าเจียงเว่ยเฉินอยากจะหลบ แต่ด้วยอาการบาดเจ็บรุนแรงจากการโดนลอบโจมตี ผนวกกับจิตใจที่กำลังสั่นเทาจากเรื่องที่พบเจอ อีกทั้งพลังของฉูซงก็ไม่ใช่น้อย ๆ เพราะงั้นเขาจึงไม่สามารถหลบได้เลย
เขาถูกฉูซงจับหัวไว้อย่างง่ายดาย
ด้วยการบีบรุนแรง
โผละ!
หัวของจ้าวยุทธ์เกิดการระเบิดรุนแรง!
การกลายพันธุ์เช่นนี้
ทำให้เหล่าผู้ปลุกพลังคนอื่น ๆ ต่างพากันตกใจ
“จ้าวยุทธ์ฉูซงนั่น แท้จริงแล้วเป็นศิษย์สำนักหมื่นอ
