่จะเดินทางกันแล้ว
อย่างไรก็ตาม
ในตอนนั้น กู่ชางก็พูดขึ้นมา “เดี๋ยวก่อน… ท่านประมุขฉู่ยังไม่มาเลย พวกเราควรรอเขาก่อนจะดีกว่าไหม?”
พลันเมื่อคำถามนี้หลุดออกมา จ้าวยุทธ์คนอื่น ๆ ก็เกิดความลังเลขึ้นมาด้วย
ยังไงเสีย ในบรรดาพวกเขา ฉู่โม่วก็ถือว่าแข็งแกร่งที่สุด
หากได้ฉู่โม่วเข้ามาร่วมกลุ่มด้วย พวกเขาค่อนข้างมั่นใจเลยว่า สำนักหมื่นอสูรก็ไม่คณนามือ และพวกเขาจะปลอดภัยกว่าไปกันเองเช่นนี้อีกหลายเท่าตัวนัก
“จ้าวยุทธ์กู่ชาง ในตอนนี้พวกสำนักหมื่นอสูรยังไม่รู้ว่าพวกเรารู้แผนการของพวกมันแล้ว อีกทั้งค่ายกลยักษ์ที่พวกมันตั้งใจสร้างก็ยังไม่สมบูรณ์ด้วย ข้าว่าการบุกโจมตีแบบไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว ย่อมต้องได้ผลดีกว่าเป็นไหน ๆ!”
“หากท่านชักช้านานกว่านี้ โอกาสจะหลุดลอยไปได้ง่าย ๆ เลย!”
“ส่วนท่านประมุขฉู่…”
“ข้าคิดว่าท่านประมุขฉู่อาจจะยุ่งอยู่กับอะไรบางอย่าง แต่น่าจะได้รับข้อความที่ข้าส่งไปแล้ว เพราะงั้นพวกเราไปก่อนแล้วส่งตำแหน่งให้เขาตามไปอีกที มันน่าจะช่วยร่นเวลาได้นะ!”
เมื่อเห็นคนอื่น ๆ ลังเล ฉูซงก็พูดโน้มน้าว
ได้ยินดังนั้น
ทุก ๆ คนก็พยักหน้า
“มีเหตุผล”
“ถ้าเป็นแบบนั้น พวกเราไปกันก่อนเถอะ!”
“ไว้พวกเราไปถึงปลายทางแล้วค่อยส่งตำแหน่งให้ท่านฉู่อีกทีหนึ่ง!”
จ้าวยุทธ์หลาย ๆ คนพูดแบบเดียวกัน
เมื่อทุกอย่างลงตัว
กลุ่มจ้าวยุทธ์ควบคู่ไปด้วยนายพลเมืองระดับสูงอีกหลายคนมุ่งหน้าตรงไปยังจุดที่ถูกเรียกว่า ‘ฐานที่ตั้งของสำนัก
