หมื่นอสูร’ ภายใต้การนำทางของฉูซง
ตลอดทาง
ทุก ๆ คนล้วนเต็มไปด้วยความมั่นอกมั่นใจของตนเอง และวาดฝันว่าสามารถจัดการกับศิษย์สำนักหมื่นอสูรทั้งหมดได้
และในส่วนของผู้ที่บินนำกลุ่มผู้ปลุกพลังเหล่านี้
พลังจิตของเขาทำให้เขารับรู้ได้ว่าคนอื่น ๆ กำลังเคลื่อนที่ตามมา ฉูซงอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองผู้ที่ตามมาด้วยสายตาเหยียดหยาม
‘พวกผู้ฝึกยุทธ์หน้าโง่!’
‘โดนข้าหลอกง่าย ๆ แบบนี้เชียว ไว้รอพวกแกหลุดเข้าไปในวงล้อมของพวกพ้องของข้าเสียก่อน เมื่อนั้นข้าจะให้พวกแกได้พบกับนรกของจริงเอง!’
‘คนพวกนี้ถือเป็นผู้ที่มีพลังระดับสูงภายในฐานจินหลิงทั้งหมด หากสามารถฆ่าพวกมันทั้งหมดได้ ฐานจินหลิงก็จะไม่มีตัวน่ารำคาญที่มาคอยต่อต้านพวกข้า… และตอนนั้น…’
เพียงแค่คิดถึงภาพที่ตนเองสามารถยึดครองฐานจินหลิงได้
ท่านจ้าวสวรรค์ก็จะให้สมบัติแห่งโลกและสวรรค์แก่เขามากขึ้นกว่าเดิม เช่นนั้นแล้วฉูซงจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกโลภขึ้นมาในใจ
‘บางที… ข้าอาจจะใช้โอกาสนี้ในการขยับขึ้นเป็นจ้าวยุทธ์ระดับสูงเลยก็ยังได้ เผลอ ๆ คนอย่างข้าเองอาจจะก้าวขึ้นเป็นราชันย์ยุทธ์ในอนาคตก็ได้นะเนี่ย’
เขาคิดกับตนเองไม่หยุด
แต่ไหนแต่ไร เขาก็ไม่ใช่คนที่ใฝ่ต่ำ เพียงแค่เพราะไม่สามารถจับหลักในการฝึกฝนได้ แถมไม่มีโอกาสได้รับความช่วยเหลือดี ๆ ด้วย หากเขายังพึ่งพาการฝึกฝนแบบทั่ว ๆ ไปละก็ บางทีทั้งชีวิตอาจจะเป็นได้เพียงปรมาจารย์ยุทธ์หรือไม่ก็แค่นายพลเมืองเท่านั้น!
ต่อให้เป
