็นนายพลเมืองได้ก็ยังเป็นได้แค่นายพลเมืองระดับต่ำเท่านั้น!
ส่วนอนาคตอันเรืองรองก็ไม่ต้องฝันถึงเลย ไม่มีทางที่มันจะเป็นไปได้อย่างแน่นอน!
ทว่าโชคชะตาของเขาก็ไม่ได้มีทางเลือกมากนัก
ในโลกใบนี้ ยังมีผู้ปลุกพลังมากมายที่โชคไม่ดีเฉกเช่นเขา ทว่าคนพวกนั้นแย่กว่าตรงที่ไม่มีความสามารถแม้กระทั่งสู้กับโชคชะตาของตนเอง
แต่…
ถึงฉูซงจะพยายามสู้กับโชคชะตาของตนเอง
โชคชะตาก็ไม่ได้ตอบรับเขาในทางที่ดีสักเท่าไหร่นัก ระหว่างที่เขาเข้าไปฝึกฝนหมายจะให้หลุดออกจากขั้นจอมยุทธ์เร็ว ๆ เขาก็เผอิญพบเข้ากับศิษย์สำนักหมื่นอสูรเข้า
ด้วยพลังที่เขามีอยู่ ณ ตอนนั้น การยื่นข้อเสนอของศิษย์สำนักจ้าวอสูรไม่ต่างอะไรกับยาพิษรสหวานที่รู้ว่ากินเข้าไปจะไม่ดี แต่ถึงจะรู้ เขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี
ทว่าเพราะวัตถุดิบกับสมบัติโลกและสวรรค์ที่ได้รับมา มันทำให้ฉูซงสามารถก้าวขึ้นเป็นปรมาจารย์ยุทธ์ได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นเขาจึงหาโอกาสช่วยเหลือสำนักหมื่นอสูรอยู่เรื่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นช่วยหากำลังคน หรือคำร้องขออื่น ๆ ทั้งนี้ก็เพื่อแลกเอารางวัลมา
เขาเติบโตขึ้นช้า ๆ ด้วยพลังที่สำนักหมื่นอสูรมอบให้
ยิ่งได้สมบัติโลกและสวรรค์มามากขึ้น เขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น
จนในที่สุด…
เขาก็สามารถเข้าสู่ขั้นจ้าวยุทธ์ได้!
สิ่งนี้ เป็นสิ่งที่ฉูซงไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่าตัวเขาจะสามารถครอบครองมันได้
แต่นั่นยังไม่พอ!
เขาอยากจะแข็งแกร่งมากขึ้นกว่านี้!
