้รับมอบหมายแล้ว
อย่างที่คาดไว้
ฐานแห่งนี้เองก็ถูกทำลายไม่ต่างกัน อาคารต่าง ๆ พังทลาย ภายใต้ซากเหล่านี้มีศพมากมายถูกทับเอาไว้ และท่ามกลางศพเหล่านี้ แม้แต่เด็กก็ยังไม่ละเว้น สีหน้าของพวกเขาดูจะหวาดกลัวกับสิ่งที่พรากชีวิตตนไปมาก ๆ
ในสายตาของพวกเขา
ยามที่ทัพสัตว์อสูรบุกเข้ามาภายในฐาน มันคงเป็นอะไรที่สิ้นหวังจนสุดขั้วหัวใจจริง ๆ
“เราแยกกันไปตรวจสอบแล้วก็ค้นหาดูรอบ ๆ นี้ก็แล้วกัน เผื่อว่าจะมีร่องรอยของผู้รอดชีวิตอยู่บ้าง”
ฉู่โม่วสั่งการ
นายพลเมืองที่ตามมาได้รับฟังและพยักหน้ารับก่อนจะแยกย้ายกันไปหาร่องรอยทันที
แม้จะสั่งการไปแล้ว แต่ฉู่โม่วก็ไม่ได้อยู่เฉย ๆ เขาใช้พลังจิตสัมผัสกระจายตัวเป็นวงกว้างเพื่อหาร่องรอยสัญญาณชีพภายใต้ซากปรักหักพังเหล่านี้
เขาสัมผัสได้ถึงความแปรผันของอณูแห่งชีวิตในอากาศได้หลายแห่ง ซึ่งมันเกิดขึ้นจากความวุ่นวายที่เคยเกิดขึ้น ทว่ากลับไม่มีร่องรอยของชีวิตอยู่เลย
“ไม่มีใครรอดชีวิตเลยงั้นเหรอ?”
ฉู่โม่วคิดกับตนเอง
ทันใดนั้นเอง
นายพลเมืองคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาทางเขาพร้อมกับพูดด้วยหน้าตาตื่น “ท่านฉู่ครับ ผมพบร่องรอยของผู้รอดชีวิตครับ!”
“ร่องรอยของผู้รอดชีวิตงั้นเหรอ?”
สติของฉู่โม่วกลับมา
“ท่านฉู่คงยังไม่รู้สินะครับ ภายในฐานผู้อยู่อาศัยในรอยแยกมิติที่ฐานจินหลิงสร้างนั้น แต่ละฐานจะมีทางออกฉุกเฉินถูกติดตั้งเอาไว้ เผื่อในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้น พวกคนที่อยู่ในนี้จะได้ใช้หลบหนีไ
