ด้”
“ตอนนี้ ผมเพิ่งไปสำรวจมาแล้วพบว่ามีช่องทางออกฉุกเฉินถูกเปิดใช้งาน นั่นหมายถึงยังมีผู้รอดชีวิตหลงเหลืออยู่จากการใช้ทางออกนี้ครับ!”
นายพลเมืองอธิบายต่อ “พวกเราสามารถใช้เส้นทางเดียวกันนี้เพื่อตามผู้ที่รอดชีวิตไปได้!”
“ถ้าเป็นอย่างงั้นเราก็รีบตามไปเถอะ เผื่อว่าจะยังมีอันตรายรอพวกเขาอยู่อีก!”
ฉู่โม่วรีบพูด
ทางออกฉุกเฉินถูกสร้างให้ลึกลงไปใต้ฐานราว ๆ ร้อยเมตรเป็นทางเดินยาว ช่องทางนี้จะมีหินลงมาปิดทับทุกครั้งที่มีคนเดินผ่านไปแล้ว ทั้งนี้ก็เพื่อกันให้ผู้ใช้เส้นทางออกนี้ปลอดภัยจากสิ่งที่ไล่ตามมาด้วย
ฉู่โม่วรีบไปยังเส้นทางลับนั้นและใช้พลังจิตสัมผัสตรวจสอบร่องรอยพร้อมกับนำนายพลเมืองตามเขาไปติด ๆ
…
ภายในหุบเขา
กลุ่มมนุษย์กว่าพันคนกำลังรวมตัวกันอยู่ ณ ตอนนั้น หลายคนในกลุ่มนี้เป็นหญิงชราสูงวัยกับเด็กเล็ก พวกเขาเดินเบียดเสียดกันด้วยความกลัว ความสิ้นหวังประจักษ์แจ้งอยู่บนใบหน้าของคนเหล่านี้
ที่ด้านนอกนั้นมีสัตว์อสูรอีกนับร้อยตนที่กำลังพยายามโจมตีพวกเขา แต่เพราะมีค่ายกลเวทคอยปกป้องเส้นทางนี้อยู่ คนที่มาหลบอยู่ภายในนี้จึงยังไม่เป็นอะไร
แต่ก็แค่ตอนนี้
เพราะจากการโจมตีของสัตว์อสูรกว่าร้อยตน มันก็ทำให้ค่ายกลเวทเริ่มสั่นสะเทือนและเกิดรอยร้าวราวกับว่าจะไม่สามารถทนการโจมตีไปได้นานกว่านี้แล้ว
หากเวลานั้นมาถึงละก็ บางทีอาจจะไม่เหลือผู้รอดชีวิตกลับออกไปเลยก็ได้
“ค่ายกลเวทกำลังจะแตกออกแล้ว!”
“สู้!”
“เราต้อ