งสู้กับสัตว์อสูรพวกนี้!”
ภายในความวุ่นวาย
ผู้ปลุกพลังส่วนใหญ่เริ่มจะหน้าถอดสีกันแล้ว พวกเขายังคงพยายามกัดฟันข่มความกลัวไว้
ท่ามกลางจำนวนคนที่รอดทั้งหมด มีผู้ปลุกพลังราว ๆ สิบสองคนเท่านั้น แถมระดับพลังที่แข็งแกร่งที่สุดยังเป็นเพียงระดับปรมาจารย์ยุทธ์เท่านั้นด้วย
แต่ในเมื่อเป็นผู้ปลุกพลังแล้ว
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ จะให้เขาไปหลบอยู่หลังเด็ก สตรี และคนชราได้อย่างไร?
ตู้ม!!
ด้วยเสียงระเบิดดังกึกก้อง
ในที่สุดค่ายกลที่คอยปกป้องพวกเขาก็แตกออก
สัตว์อสูรที่ร้ายกาจกว่าร้อยตนบุกเข้ามาทันที พวกมันอ้าปากกว้างขณะพุ่งเข้าใส่มวลมนุษย์
ในสายตาของพวกมัน
สิ่งที่อยู่เบื้องหน้านับพันก็คืออาหารชั้นยอด!
เมื่อเห็นเช่นนั้น
เหล่าคนธรรมดาต่างก็พากันหลับตาด้วยความสิ้นหวัง
ในส่วนของผู้ปลุกพลังที่อยู่ด้วย พวกเขากระตุ้นความกล้าที่เหลืออยู่ของตนเองทั้งหมด แล้วโถมเข้าใส่เพื่อปกป้องคนที่อยู่ด้านหลังอย่างเอาเป็นเอาตายด้วยเช่นกัน
ทว่า…
ตอนนั้นเอง!
ตู้ม!
ทันใดนั้น
เสียงระเบิดก็ดังขึ้นอีก
จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องของสัตว์อสูร
“นั่นมัน…”
ทุกสายตามองตามเสียงด้วยความประหลาดใจ พวกเขาลืมตาขึ้นมาโดยไม่ต้องสั่งด้วยซ้ำ
สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าพวกเขา
คือร่างร่างหนึ่งที่ทำให้สัตว์อสูรไม่สามารถฝ่าเข้ามาได้
ชายหนุ่มผู้นี้ ชายผู้สวมชุดสีดำกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศ
ทั่วร่างของเขามีกระแสไฟฟ้าสีม่วงปรากฏขึ้น และทุกครั้งที่กวาดฝ
