บทที่ 136 รับสมัครสามนายพลเมือง และเขตแดนลับที่ตระกูลสวี่ทิ้งไว้
เมื่อได้ฟังคำถามของฉู่โม่ว
สวี่ชวนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย “ขอบอกคุณฉู่ตามตรง ผมเกิดในฐานเล็ก ๆ อย่างซินชางที่อยู่รอบฐานจินหลิง บรรดาผู้อาวุโสในตระกูลล้วนแต่ตั้งความหวังกับผมไว้สูง!”
“แต่ผมก็ไม่ได้ทำตามความคาดหวังนั้น ผมเลือกที่จะฝึกวิชาเมื่ออายุได้สิบห้าปี ในเวลาไม่ถึงสามสิบปี ผมก็มีพลังระดับนายพลเมือง!”
“นั่นทำให้ครอบครัวของผมกลายเป็นกำลังสำคัญในฐานซินชาง!”
“ไม่นาน เพื่อที่ก้าวขึ้นไปอีกขั้น ผมจึงตัดสินใจออกเดินทาง แต่ใครจะไปคิดว่า…”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ น้ำเสียงของชายวัยกลางคนก็เปลี่ยนไป
ความเกลียดชังปรากฏขึ้นในแววตาของเขา
“เมื่อแปดปีที่แล้ว!”
“…พฤกษาม่วงเร้นลับปรากฏขึ้นใกล้กับฐานซินชาง มันสามารถทำให้นายพลเมืองมีโอกาสข้ามไปสู่ขั้นจ้าวยุทธ์ได้!”
“ครอบครัวของผมต่างช่วยผมรักษาสมบัติชิ้นนี้ไว้!”
“แต่ตระกูลสวี่สายหลักรู้ข่าวจากที่ไหนไม่แน่ชัด พวกมันส่งนายพลเมืองหลายคงมาช่วงชิงไป แถมยังทำลายครอบครัวผมจนสิ้น!”
“คนในตระกูลผมมีทายาทสายตรงทั้งหมด 137 คน และมีคนในดูแลร่วม 426 คน พวกเขาทั้งหมดล้วนถูกฆ่า ไม่มีใครเหลือรอดสักคนเดียว!”
ตัวเลขเหล่านั้นเค้นจากไรฟันอย่างยากเย็น
จินตนาการออกได้ไม่ยากเลยว่าเขาเกลียดชังตระกูลสวี่เพียงไร
“ตั้งแต่นั้นมา ผมก็สาบานกับตัวเองว่าจะทำลายตระกูลสวี่สายหลักให้สิ้นซาก!”
“น่าเสียดายที่พวกมันเป็นหนึ่งใ
