้เป็นสามี เธอก็ยิ้มกว้างและกล่าวทักทายทันที
รัศมีเยือกแข็งบนร่างกายของเธอจางหายไปอย่างเห็นได้ชัด
“ได้ยังไงกัน?”
ฉู่โม่วมองดูรัศมีบนร่างกายของเธอและอดหัวเราะออกมาไม่ได้
“โชคดีที่ฉันไม่ต้องอับอายไปตลอดชีวิตแล้ว ฉันสร้างพื้นฐานพลังไร้ที่ติและเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์แล้ว…”
หญิงสาวยิ้มก่อนจะโค้งคำนับลงและกล่าว “ขอบคุณนะ!”
“คุยกับฉันไม่ต้องสุภาพเป็นทางการนักหรอก!”
ฉู่โม่วพูด
เธอพยักหน้าอย่างเชื่อฟังทันที
แค่มองเข้าไปในตาของฉู่โม่วเธอก็เห็นประกายแสงที่ส่องสว่างราวกับดวงดารา
ตอนนั้นเองที่ชายหนุ่มเอ่ยขึ้น “เห็นเธอเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ได้ฉันก็โล่งใจ!”
“ต่อไปเธอควรฝึกฝนให้หนัก ด้วยพรสวรรค์คงใช้เวลาไม่นานในการเข้าสู่ขั้นนายพลเมือง!”
เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินซีเวยก็ยังคงพยักหน้าอย่างเชื่อฟังต่อไป
“วันนี้เธอสร้างพื้นฐานพลังไร้ที่ติและเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ได้แล้ว วันนี้เป็นวันดี ฉันจะทำอาหารอร่อย ๆ ให้กินเอง!”
ฉู่โม่วกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“อื้ม!”
เธอยิ้มกว้างและตอบอย่างมีความสุข
ต่อหน้าคนนอกทั้งหลาย…
เธอมักจะเย็นชาและเข้าถึงยากราวกับภูเขาน้ำแข็ง
มีเพียงอยู่ต่อหน้าฉู่โม่วเท่านั้นที่เธอสามารถเปิดเผยนิสัยเด็กน้อยของตัวเองออกมาได้
หลังจากนั้น
ทั้งสองก็ออกไปที่ตลาดจับจ่ายซื้ออาหารเหมือนชาวเมืองทั่วไป
พวกเขาไม่ได้ซื้อเนื้อสัตว์อะไร
เพราะยังมีเนื้อสัตว์อสูรระดับ 5 และกระทั่งระดับ 6 อยู่ในที่เก็บของของ
