รเอาชีวิตมาทิ้งไว้
มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะเป็นความหวังของกองกำลังได้ และคนเหล่านั้นหากไม่ใช่ผู้มีพรสวรรค์แล้วก็ต้องเป็นผู้ที่เก่งมาก ๆ เท่านั้น!
“ขะ… เข้าใจแล้ว กลับกันเถอะ!”
“กลับไปที่หอคอยวรยุทธ์เพื่อไปทดสอบกัน บางทีเราอาจจะได้อะไรดี ๆ กลับมาบ้าง!”
พวกเขาช่วย ๆ กันแบกร่างของสหายร่วมรบที่ยังไม่ตายจากการต่อสู้เพื่อกลับไปยังจุดปลอดภัย ส่วนบางคนก็แยกไปเก็บร่างของผู้เสียชีวิตเพื่อนำกลับไปยังโลกภายนอกด้วย
…
อีกฟากหนึ่ง
ตามข้อมูลที่ได้รับมาจากผู้ปลุกพลัง ฉู่โม่วก็ออกเดินทางด้วยความเร็วสูงที่สุด
สองชั่วโมงต่อมา
ตู้ม!
ภายในระยะการรับรู้ จู่ ๆ ก็เกิดเสียงระเบิดดังกังวานขึ้นมา
เพียงแค่ได้ยินเสียงนั้น เขาก็สามารถเข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่ามีการต่อสู้ที่รุนแรงเกิดขึ้น
ฉู่โม่วรีบกระตุ้นพลังของธาตุความมืดแล้วเบนทิศทางไปหาต้นเสียงทันที
ไม่นานนักก็เข้ามาถึงบริเวณใกล้เคียง เขาเห็นร่างนับร้อยอยู่ไม่ไกลนัก คนเหล่านั้นกำลังร่วมมือกันจัดการกับบางสิ่งบางอย่างที่มีลำตัวสีขาว
ไม่ผิดแน่!
พังพอนมายา!
ผู้ปลุกพลังกว่าร้อยคนนั้นมาจากหลายฝ่าย แต่ในตอนนี้จำเป็นต้องร่วมมือกันไปก่อน
“แปลกดีแฮะ”
“จู่ ๆ แต่ละฝ่ายก็มาร่วมมือกันเองงั้นเหรอ?”
สิ่งนี้ทำให้ฉู่โม่วประหลาดใจเล็กน้อย
แต่ขณะนั้นเอง
เขาเห็นหญิงสาวในชุดสีเหลืองกำลังควบคุมกองกำลังจากทุกฝ่ายอยู่
เธอถือแผ่นหยกเล็ก ๆ ไว้ในมือ แล้วให้ผู้ปลุกพลังทุกคนช่วยตีกรอบล้
