บทที่ 118 สืบทอดมรดกจากสำนักกระบี่สวรรค์!
“หนทางแห่งการถามใจตนเอง… ช่างเป็นวิธีที่ลึกลับจริง ๆ!”
“น่าเสียดาย… ที่วิธีการลึกลับแบบนี้มีเพียงแค่ในเขตแดนลับ ซึ่งหาเจอได้ยากยิ่งจากโลกด้านนอก”
นอกจากกล่าวชมแล้ว ฉู่โม่วก็รู้สึกเสียดายขึ้นมา
แต่ความรู้สึกนั้นคงอยู่ไม่นาน
เขาก็กลับมาสงบและหันมองรอบกาย
ก่อนจะพบว่าภูเขาที่นี่ค่อนข้างราบเรียบ มีเพียงดอกไม้หน้าตาประหลาดกับต้นไม้ให้เห็นประปราย แต่นอกจากสิ่งเหล่านี้ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดที่เป็นอุปสรรคในการเดินทางได้เลย
จะมีก็แต่ที่ภูเขาอีกลูกเท่านั้น ที่นั่นมีหน้าผาสูงชันอยู่ และที่หน้าผานั้น ปรากฏให้เห็นเป็นบ้านหลังเล็ก ๆ หนึ่งหลัง
ฉู่โม่วไม่รอช้าที่จะเดินไป
แอ๊ด~
ประตูบ้านถูกเปิดออก และทุกสิ่งทุกอย่างภายในนั้นก็ถูกเผยให้เห็น
ภายในนั้นว่างเปล่า จะมีก็แต่ที่บริเวณกลางห้อง มีร่างไร้วิญญาณหนึ่งร่างกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่
ไม่รู้ว่าร่างไร้วิญญาณนี้มาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่
อย่างไรก็ตาม การที่ผิวหนังและเส้นเลือดของร่างร่างนี้ยังสามารถเห็นได้ชัดและไม่บุบสลาย หากไม่ใช่ว่าสัมผัสได้ถึงพลังแห่งความตายลอยคลุ้งมา มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับคนปกติเสียเท่าไหร่เลย
รอบ ๆ ซากศพนี้มีค่ายกลเวทถูกร่ายทิ้งไว้ ค่ายกลเวทพื้นที่ต้องห้าม!
มันเป็นค่ายกลเวทที่ซับซ้อน …ขนาดถูกปล่อยทิ้งไว้หลายปียังคงทำงานได้ สังเกตได้จากแสงสีทองจาง ๆ ที่แผ่ออกมา
อย่างไรก็ตาม กาลเวลาไม่เคยปรานีสิ่งใด
