หน้านี้ ฉู่โม่วอยู่ในโลกที่ล่มสลาย เขาชินชากับการเข่นฆ่าและล้มตายของสรรพสิ่งมานานมากแล้ว
ดังนั้นแค่ภาพพวกนี้จะทำให้กลัวได้อย่างไร?
ไม่ว่าภาพเหล่านี้จะเหมือนจริงหรือยิ่งใหญ่เพียงใด
หรือต่อให้จะหนักหนากว่านี้…
ไม่! …ภาพที่เสมือนจริงเกินไปไม่อาจก่อให้เกิดความกลัวได้!
ไม่นานนัก
ชายหนุ่มก็ผ่านการทดสอบขั้นแรกไปได้
จากนั้นภาพฉากอื่นก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาอีกครั้ง…
เหนือสวรรค์ทั้งเก้าขึ้นไป อสนีบาตแห่งสวรรค์นับล้านหมื่นกำลังปะทุขึ้นมา สุรเสียงที่ไร้ซึ่งตัวตนของพระผู้เป็นเจ้าก้องกังวานไปทั่วชั้นฟ้า ก่อนจะตามมาด้วยกลิ่นอายแห่งโบราณกาลและความลึกลับที่แผ่ซ่าน
แสงสว่างที่ปกคลุมหนทางแห่งการถามใจตนเองหนาแน่นมากขึ้นในชั่วพริบตา
ลำแสงที่พวยพุ่งลงมาเข้มข้นขึ้นเสมือนแม่น้ำสีทองทั้งสายได้ถูกเทลงมา มันโถมลงมาอย่างเชี่ยวกราก
ภาพลวงตาเหล่านี้ดูเหมือนจริงกว่าก่อนหน้ามาก ๆ ยิ่งด้วยกลิ่นอายที่แฝงมาก็ยิ่งทำให้ฉู่โม่วยากที่จะคาดเดาและมั่นใจว่า… สิ่งนี้ยังคงเป็นภาพลวงตาอยู่หรือไม่
และมันทำให้เขาสั่นสะท้านขึ้นมาได้สำเร็จ!
ขณะเดียวกัน
ตรงหน้าปรากฏรูปร่างกำยำร่างหนึ่งขึ้นมา
ร่างนั้นจ้องมองฉู่โม่วไม่วางตา ก่อนจะถามด้วยเสียงดังก้อง
“เป็นไปได้หรือไม่ที่ภายหลังจากที่เจ้าเข้าร่วมกับสำนักของพวกข้าแล้ว เจ้าจะปฏิบัติตามกฎที่พวกข้าได้ตั้งไว้และไม่ฝ่าฝืน?”
น้ำเสียงที่กล่าวนั้นกังวานและสูงส่ง
เสมือนว่าเป็นเสียงที่โลกและสวรรค์
