บทที่ 114 ตำหนักขุมทรัพย์แห่งสำนักกระบี่สวรรค์!
แน่นอน
ฉู่โม่วไม่ใช่คนโง่ขนาดที่จะเปลี่ยนหินปฐมกาลระดับกลางเป็นหินปฐมกาลระดับต่ำแน่
นั่นเพราะอณูแห่งชีวิตที่ปลดปล่อยออกมาจากหินปฐมกาลระดับกลางนั้นมีมากกว่าหลายเท่าตัว ในสายตาของผู้ปลุกพลังขั้นสูง ๆ หินปฐมกาลระดับกลางมีค่ามากกว่าระดับต่ำหลายเท่านัก
เพราะงั้นหินปฐมกาลระดับกลางหนึ่งก้อนสามารถแลกเป็นเป็นหินปฐมกาลระดับต่ำได้ร้อยก้อน แต่หินปฐมกาลระดับต่ำร้อยก้อนไม่สามารถแลกเป็นหินปฐมกาลระดับกลางหนึ่งก้อนได้
และฉู่โม่วก็ตั้งใจจะเก็บหินปฐมกาลระดับกลางนี้ไว้ในสภาพเดิม เพื่อที่จะสามารถใช้มันในการซื้อของหรือสมบัติบรรพกาลที่หายาก ๆ โดยไม่ต้องห่วงว่าจะใช้หินปฐมกาลระดับต่ำมากมายเพียงใด
เขาเก็บเอาหินปฐมกาลระดับกลางทั้งหมดไปไว้ในมิติพกพา และนี่ก็หมายถึงหินปฐมกาลก้อนใหญ่นี้กำลังจะหมดไปแล้ว
แต่เพราะส่วนที่เหลือเบื้องล่างนี้เป็นเพียงหินปฐมกาลระดับต่ำที่กระจายตัวไปในดินเหมือนรากไม้ การจะขุดและเก็บมันขึ้นมาทั้งหมดจะทำให้เสียเวลามากเกินไป
ด้วยเหตุนี้ ฉู่โม่วจึงเลิกขุดต่อแล้วไต่ขึ้นจากหลุม
“คุ้มค่าจริง ๆ!”
เมื่อกลับขึ้นมาบนพื้นที่รกร้าง เขาหันมองหินปฐมกาลในมิติพกพาก่อนจะเผยสีหน้าตื่นเต้นไม่มิด
เพียงไม่กี่วันหลังจากที่เขามาในเขตแดนลับแห่งนี้ ฉู่โม่วก็ได้ทุนคืนกว่าสามร้อยล้านหินปฐมกาลระดับต่ำแล้ว! ไหนจะยังมีหินปฐมกาลระดับกลางอีกกว่าล้านชิ้นกับสมบัติที่ไปเก็บ
