บทที่ 113 ผลงานชิ้นเอกของอาไต๋ และแร่หินปฐมกาล!
มีสมบัติมากมายถูกเก็บซ่อนไว้ในเขตแดนลับ
แต่ถ้าไม่มีร่องรอยของมันและเดินหาไปทั่วราวกับแมลงวันไม่มีหัว …จะไม่มีทางได้มันมาเลย!
คิดได้ดังนั้น ฉู่โม่วจึงตั้งใจจะเรียกอาไต๋ออกมา ในสถานที่เช่นนี้ พลังของเธอจะต้องเป็นประโยชน์อย่างมากแน่ ๆ
ปลายนิ้วของเขาเคาะไปที่ช่องสีม่วงทองของกระเป๋าใบเล็ก ๆ ที่เอว
ทันใดนั้น อาไต๋ก็ทะยานออกมาจากด้านใน
‘ถุงเก็บสัตว์อสูร’ นี้เป็นของวิเศษที่ซื้อได้จากฐานจินหลิงที่ซึ่งสามารถให้สัตว์อสูรอาศัยอยู่ภายในได้
แต่เพราะพื้นที่ด้านในนั้นค่อนข้างเปราะบางมาก ๆ จึงใส่เฉพาะอสูรสัตว์เลี้ยงเท่านั้น ไม่งั้นแล้ว หากจับอสูรที่ไม่เต็มใจยัดเข้าไป ด้วยการระเบิดพลังของพวกมัน อาจจะทำให้พื้นที่พิเศษนี้ถูกทำลายลงได้อย่างง่ายดาย
นอกจากนี้ มันยังแพงมาก ๆ ด้วย
ราคาของถุงเก็บสัตว์อสูรนั้นหนึ่งใบราคาสูงพอ ๆ กับการซื้อถุงเก็บของขนาดเดียวกันได้เป็นโหลเลย!
และด้วยหินปฐมกาลที่ฉู่โม่วมีตอนนี้ มันทำให้เขาสามารถซื้อถุงเก็บสัตว์อสูรที่มีขนาดราว ๆ ห้าลูกบาสก์เมตรเท่านั้น
โชคยังดีที่อาไต๋กับเสี่ยวอู๋นั้นมีขนาดไม่ใหญ่โตนัก ณ ปัจจุบันนี้การเก็บจิตอสูรของทั้งสองไว้ในกระเป๋าจึงยังสามารถทำได้อยู่
ส่วนเสี่ยวจินนั้น …ลืม ๆ ไปได้เลย
ด้วยขนาดที่ใหญ่โตนั้น ต่อให้ตัวเล็กลงมาครึ่งหนึ่งก็ยังไม่พอ เพราะงั้นนี่จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉู่โม่วไม่พามันมาด้วย
“นายท่าน ในท
