บทที่ 106 อสูรกายใต้โพรงไม้ เสือดาวทองคำตัวฉกาจ!
“เร็วเข้า! รีบตัดต้นไม้บ้าพวกนี้ทิ้งเร็ว ๆ!”
“พวกเราจะต้านไว้ไม่อยู่แล้ว!”
ถึงแม้ว่าผู้ปลุกพลังเหล่านี้จะเป็นผู้ที่มีพลังกายมหาศาล แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับต้นไม้อสูรเหล่านี้ การโจมตีของพวกเขากลับทำไม่ได้แม้กระทั่งความเสียหายบนแส้ไม้เลยด้วยซ้ำ ด้วยเหตุนี้ มันเลยทำให้พวกเขาเป็นฝ่ายที่ถูกต้อนจนมุมแทน
ความกังวลปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน
ฟุบ!
ขณะนั้นเอง แส้ไม้เถาหนึ่งฟาดเข้าหาฉู่โม่ว
เขากระตุ้นพลังของธาตุลมโดยเร็ว ร่างของเขาหายออกจากจุดนั้นในพริบตา ไม่เพียงเท่านั้น กระบี่เหล็กกล้ายังถูกชักออกมาในขณะเดียวกัน ทั่วทั้งร่างของฉู่โม่วปลดปล่อยแรงสั่นสะเทือนพร้อม ๆ กับเจตจำนงแห่งกระบี่อันแรงกล้า
กระบี่วายุอสนีบาต!
กระบวนท่ากระบี่ถูกแสดงออกมา สายลมรอบตัวฉู่โม่วพัดหวนรุนแรงราวกับว่าตัวเขาอยู่ท่ามกลางพายุสลาตันลูกใหญ่ คมกระบี่ในมือส่องประกายแสงก่อนมันจะเกิดเป็นคลื่นกระบี่รูปกากบาท พุ่งออกไปด้านหน้า
ทุกอย่างที่ขวางทางคลื่นกระบี่รูปตัวกากบาทนี้ถูกตัดขาดออกได้โดยง่าย ไม่เว้นแม้กระทั่งแส้ไม้เจ้าปัญหาที่ขาดกันกระจุยกระจาย
อันที่จริง ไม่เพียงแต่คลื่นกระบี่ แต่คมกระบี่เฉย ๆ ในมือฉู่โม่วยังตัดแส้ไม้ขาดได้เช่นกัน
จังหวะเดียวกัน
หมัวซานซานเองก็ใช้วรยุทธ์ของเธอ
กระบี่ในมือของเธอถูกกวัดแกว่งอย่างพลิ้วไหวและรวดเร็ว เธอพุ่งไปตามจุดที่มีต้นไม้อสูรอยู่ ทิ้งรอยฟาดฟั